Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bu hayat renkli rüya
Bir çoğu geçer huya
Devam tatlı uykuya
Uyanmak, ölüm demek

Anlayınca gerçeği

Dertler saymakla bitmez
Anacak hal mi kaldı
Buna sayfalar yetmez
Konacak dal mı kaldı

Hududu aştık daldık

Müslümanlar her gün zulüm görmekte
Açlıktan soğuktan çoğu ölmekte
Artık bütün dünya görüp bilmekte
Ne zaman farkına varacaksın sen

Bol keseden atma,kahramanlıktan

Ey gaflete dalıp uyuyan insan
Ne olur silkinip biraz uyansan?
Şeytanı bırakıp Hakka dayansan
Dünyanın dertleri az gelir sana

Dağlar kadar derdin çilen de olsa da

Neler gördüm neler saysam bitmez ki
Kör, sağır ve dilsiz doğanı gördüm
Her şeyi anlatsam hoşa gitmez ki
Sarımsak, pırasa, soğanı gördüm

İstismar yapılır hem de bilerek

Ey fakir konuşma seni duymazlar
Zengine zekatı ansan ne yazar?
Kitaptan bahsetme ona uymazlar
Komşunu Müslüman sansan ne yazar?

Allah’tan başkası yok seni gören

Buradan memlekete selam sevgi salarım
Ozanım sazı bilmem ne kemence çalarım
Gurbette tek başıma hayallere dalarım
Nerededir dostlarım deyip kafa yorarım

Yazarım mesajımı alanlar anlar beni

Bu milleti sömürerek
Yolanlara tüh deyin tüh
Yamyam gibi kemirerek
Dalanlara tüh deyin tüh!
O da yetmez, yuh deyin yuh

Sağlam bir ittihat ile
Güzeli nasıhat ile
Uysal bir tabiat ile
Bir olalım, toplanalım

Bir araya gelinerek

Yeşil torba elinde tilki köşe başında
Bir paket cigaraya tombala çektiriyor
Saç sakalı ağarmış belki yetmiş yaşında
Dersinki bu muhterem hikmetler döktürüyor

O yolda saç ağarttı alışmıştır harâma,