Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Zerreden küreye, bütün mevcüdat
İnsan hizmetinde, insan içindir
Uzayda, semada, kevn-i kainat
İnsan hizmetinde, insan içindir

Ne bir şey eksiktir, ne bir şey fazla

İnsan bozuntusu beylere inat
Adamlıktan ödün veren değilim
Yağ çekme sanatı değil bu sanat
Haksızça kimseyi yeren değilim

Bir taraftan çarpıp bir yandan bölüp

Yüce Allah Rahmandır
Gönüllere mihmandır
Kalbin nuru imandır
O yoksa duygu da yok

Her şeyi bilir Allah
Şükür Elhamdülillah
Lailaheillellah
Diyelim usanmadan

Allahın kelamını

Herkes sever, ancak bilmez muhabbet, sevmek nedir
Ancak bilmez herkes bunu, o kalpte bir ukdedir
Muhabbet, o kalpte olur, sanma ki yer göktedir
Sevmek nedir, bir ukdedir, yer göktedir muhabbet

Sevgi denen yüce duygu, güzelim bir diyardır

Herkes yazar diye ben de yazayım
Onun için kağıt kalem alayım
Hele yazanlardan bir kez sorayım
Yazan yazdığını tatbik eder mi?

Önce kendimize düzen verelim

Her şey altüst oldu bozuldu düzen
Alçak üste geçti, üst alçak oldu
Makamlar değişti üzüldü üzen
Ayaklar baş oldu, baş bacak oldu

Deccal devri desek, Deccal nerede?

Kâh öyledir,kâh şöyledir
Hep söyletir, dünya bizi

Meşeyledir, neşeyledir
Hoş eyletir, dünya bizi

Dünyada imajımız
Eskiden de var idi
Bütün dünya bizlere
Herşeyde uyar idi

Ekonomi düzelmiş

Dünyaya gelmek elimde olsa!

Gelip ya gelmemek elimde olsa
Gelmezdim, dünyayı gördükten sonra
Eğer kurtuluşum ölümde olsa
Kalmazdım birkaç gün durduktan sonra