Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hasret dolu yüreğim köz gibi yanmaktadır
Dışarıdan bakanlar mutluyum sanmaktadır
Gönlüm vatanı düşler dudağım anmaktadır
Yâr bana bir teselli ol gayrı olacaksan
Ben gelemedim sen gel bul beni bulacaksan

Trabzon Çaykarada dünya ya geldim
Neden başka yerde yaşıyorum ben
Otuz dört senedir gurbette kaldım
Vatan hasretini taşıyorum ben

Vatanda yaşamak hoştur, ölüm hoş

Kıymetli zamanı harcama boşa
Başına vurursun günün birinde
Uyandığın anda dönersin kuşa
Gerçeği görürsün günün birinde

Vefasız dostlara vaktini verdin

Gözlerime perde iner
Yaza yaza baka baka
Gönlüm de nar yanıp söner
Dizeleri yaka yaka

İçim yanar kalbim inler

Ah dünya insanları cazibenle kışkırttın
Bir adım önde gittin yaklaşanı püskürttün
Kâh sallandın depreştin kâh ateşler fışkırttın
Lavların küllü tozlu sön sönebildiğince

Sende gezip dolaşan her canlıyı öldürdün

Para denir mi bilmem cimrinin parasına
Toplar çarpar sadece çıkarma bölme bilmez!
Merhem olmaz ebedi kimsenin yarasına
Garibana haşindir yüzüne gülme bilmez!

Asla hayrı dokunmaz ne yetime ne dula

İlerde boşlarım deyip avunma
Daha fena olur boşlayamazsın!
Kırkımda başlarım deyip savunma
Başka engel çıkar başlayamazsın!

Erteleyip duran vakit bulamaz!

Üzerime gölge zifiri sisler
Rahmetten bir damla salsaydı bari
Akıl firar etmiş karmaşık hisler
Birazı başımda kalsaydı bari

Başımı alıp da kaçmak istedim

Bir şahsiyetsiz 'Ermeni sorunu' isimili şiirinden sonra şair arkadaşlarımın yazdıkları yorumlardan esinlenerek, bu şiiri yorum olarak, yorumlarına ekledim.
şiirde ki Pamuk preses Meşhur özür dilerim menfur bir Pamuk var ya siz bilirsiniz. Hayvanlar akrabasıymış mısrası ise bu şahsiyetsiz'in başka bir şiirinin isminden alınmış kendisi onlara akrabalarımız diye şiir yazmış.

Pamuk prensese özendi
Bırakınız zırvalasın
Zaten insan değil kendi

Bırak acıları alayım dersen
Benim için acı yazdığını sil
Kayıp ettin beni bulayım dersen
Boş yere sen beni üzdüğünü bil

Yok yere kapıyı yüzüme vurdun