Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kafesinden uçan bülbül
Gül dalına konasıya
Kor köz oldu,serildi kül
Çöl yolunda yanasıya

Soldu betim soldu şeklim

Madem ki bilmeceyi çözerim dersin dostum
Hikmetini bul hele şiiri neden yazdım
Bak arkadaş iyi bak gözlerin görsün dostum
Aradaki şifreyi hangi mısraya kazdım
Meydana çıkarırsan iyi edersin dostum
Dikkatlice okursan harmanladım ve dizdim

Reklamcı bilmiyor ne dediğini
Kendi dünyasında halktan kopuktur
Ne bilsin bu halkın istediğini
Yalanı sıralar çabuk çabuktur

Öyle sözler söyler asalak herif

Ş-airlere benden bir, şiir istemişlerdi
A-nlat şu şairleri, mikdat bey demişlerdi
İ-stediler ve lakin, tema vermemişlerdi
R-azı oldum yazmaya dilerim hayır olur
N-e yazdığını bilen, kişiler şair olur
A-cemi şairler var, kimi de mahir olur

Seyirci değişmeli yoksa bu iş yürümez
Umarım bundan sonra bizi keder bürümez

Her şey dendi, denendi kalmadı başka çare
Yirmi beş sene oldu gönlümüz pare pare

Bir odun da olsan gölgen gerekli
Sahi baş uçumda kalsan ne olur
Olma öyle haşin katı yürekli
Sana el uzattım alsan ne olur

Bir zamanlar bensiz edemiyordun

Unutunca aslını!

Unutunca aslını insan döner şaşkına
Musa’dan haberi yok Karun’u över durur!
Sütü bozuk olmasın yanar inek aşkına
Asa’dan haberi yok Harun’u döver durur!

Hatan varsa doğruya geç
Hep orada kal uşağum!
Zor da olsa sen hakkı seç
Cesarettir, gel uşağum!

Uyma dostun azanına

Hiç güvenme malım mülküm var diye
Tahta ata binip gidersin bir gün
Onlar sana düşman, görme kâr diye
Pişman olup yanıp gidersin bir gun

Maske takıp iyi diye sanılma

Yıprandığı gibi ütülemeden
Kaldırıma konan çul etme beni
Su-i zan etmeden, kötülemeden
Kendini boş sanan zül etme beni

Selleri andırır akışın senin