Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Çok akıllı şeytandır vicdanı yoksa eğer
Aklına güvenerek ahkâm kesip sapıtır!
Kendinden başkasına vermez bir zerre değer!
Aklıyla övünerek ahkâm kesip sapıtır!

Gerçek bende sanıp da zıvanadan çıkarak

Her saniye aleyhte, lehe çevirmek gerek
Söyleyenler yanılmış, kırkı devirmek gerek
Vakit zayi etmeden, Hak yola girmek gerek
Ölüm şeksiz bir gerçek, batılda da Hakta da
Ummadığın bir anda, ölürsün ayakta da

Teslim olmak “demokratik açılım”
Yutturdular dil değişti arkadaş
Dersim’i ben biliyorum söylenmiş
Tutturdular İl değişti arkadaş

Yasak şeyin üzerini çizdirip

Hem suçlu hem güçlü, hem şikayetçi
Anlamadım nasıl pişkinliktir bu!
Hem yoldan o çıkmış, hem hidayetçi
Anlamadım nasıl pişkinliktir bu!

Ağzını açınca verip verişir

Nisanın birinde bazı gafiller!
Yalan konuşmayı serbest sanıyor
Taklitçi maymunlar berbat sefiller!
Konumundan daha dibe iniyor!

Mümine yasaktır her türlü yalan

Ne bir halk ozanıyım ne gönüller piriyim
Elimde kalemim var sizin gibi biriyim
Dedem babam şairdi belki biraz seriyim
Mirâs kaldı babadan kendi hünerim değil

Küçük yaşımdan beri şiirle buluşmamdır

Ey kardeşim nedir senin israrın
Kader haktır nedir böyle inkârın
Şuursuzca inantına tekrarın
Zalim kader diye feryat edersin

Kaderin manası belki bilinmez

Başı dara düşmüş,kadın,kız, kızan
Yediden yetmişi, el aman diyor
Kurtuluş bir düşmüş, ne yazsın ozan
İnsaf be, insaf be, el iman diyor
Bunu müslümana,müslüman diyor

Bazısı değildir sandığın gibi
Dışı bir başkadır özü bir başka
Arkandan konuşur döndüğün gibi
Başı bir başkadır dizi bir başka

Hoşuna da gitmez merhaba demen

Kapattın gözünü açtın ağzını
Dediğini kendin duydun mu hocam
Dehşetle dinledim bütün va’zını
Bu dediklerine uydun mu hocam?

Kürsüde oturdun, kasılıp durdun