Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Güneş battığı yerden tekrar doğmadan önce
Her kim tövbe ederse tövbesi makbul olur
Günahı bağışlanır azap görmez ölünce
Rahmete nail olup bahtiyar bir kul olur
Helal lokma yiyenin duası kabul olur

Binlerce teşekkür yazsam az gelir
Sıcağa işaret, ilk ayaz gelir
Kış olan gönlüme artık yaz gelir
Senin gibi bir dost olduktan sonra

Övülmek bir başka, dövülmek başka

Türk’ün Türkten başka bir dostu yoktur! !
En büyük düşmanı, yine de Türktür!
Sözüm ona sahte dostları çoktur
En büyük düşmanı yine de Türktür!

Azılı düşmanlar bizden çıkıyor

Azı bir cüzü bir yüzü bir onlar
Yazı bir güzü bir düzü bir onlar
Özü bir sözü bir izi bir onlar
Yamuklara asla itibar etmez

O bir düşüncedir kulüp değildir

Ey gencim dinlersen, bir kaç sözüm var
Dünya kalleş olsa, sen namert olma!
Yapıcı ol, buna çok ta lüzum var!
Dertlerimiz çoktur, sen de dert olma!

Bazı genç var merttir, çoktur saygısı

Ben buyum arkadaş

Ben buyum arkadaş şiirdir hobim
Bir gece yazmadan duramıyorum
Aklıma takılan bir şey olursa
Başımı yastığa saramıyorum

Ne bir halk ozanıyım ne gönüller piriyim
Elimde kalemim var sizin gibi biriyim
Dedem babam şairdi belki biraz seriyim
Mirâs kaldı babadan kendi hünerim değil

Küçük yaşımdan beri şiirle buluşmamdır

Ey kardeşim nedir senin israrın
Kader haktır nedir böyle inkârın
Şuursuzca inantına tekrarın
Zalim kader diye feryat edersin

Kaderin manası belki bilinmez

Başı dara düşmüş,kadın,kız, kızan
Yediden yetmişi, el aman diyor
Kurtuluş bir düşmüş, ne yazsın ozan
İnsaf be, insaf be, el iman diyor
Bunu müslümana,müslüman diyor

Bazısı değildir sandığın gibi
Dışı bir başkadır özü bir başka
Arkandan konuşur döndüğün gibi
Başı bir başkadır dizi bir başka

Hoşuna da gitmez merhaba demen