Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Batının güzelliği batılı ya hoş gelir
Nüfusu kalabalık sanki bana boş gelir
Bir hemşeri görürsem gözlerimden yaş gelir
Yıllardır gurbet elde kesildi iflahımız

Dünyanın hali bozuk gülmez insanoğluna

Bazen susmak gerekir

Ölçüp biçmek gerekir acı söz gönül yakar!
Demeden önce düşün sonra iş işten geçer
Dil bazen insanları birbirlerine takar
Ona buna sataşan etrafa dehşet saçar!

Bir delim var uzaklardan seslenir
Gel dedikçe “ah” söylerim susarım
Deli gönlüm sevdasından beslenir
Bil dedikçe “eh” söylerim susarım

Sorduğumda neden acı sözlerin

Yoluma dikilip, eğletme beni
Yorgunum, hastayım, geldim memur bey
Bir de sen takılıp, söyletme beni
Beş gündür yoldayım, öldüm memur bey

Bu vatan aşkıyla yollara düştüm

Elli yıldır beygir nallar dururum
Hala bir çapula giyemedim ben
Bu beygirin nalı çivi tutmuyor
Sebebini bilip diyemedim ben

Taşındım düşündüm kimde kumanda

Ne kürt,ne çerkez,ne lazım.
Bana Türk ünvanı lazım.
Beşbin yıldır çalar sazım.
Aynı telden, aynı dilden.

Unutmadık aslımızı,

Yoruldum tutmuyor titrer dizlerim
Bir adım at oğlum gel bana doğru
Sana yol göstersin benim izlerim
Evladım yolunu bul bana doğru

Gençsin kuvvetlisin haline şükret

Bir varmış bir yokmuş
İnsalık çokmuş
Saygı gövde idi
Sevgi de kök müş
O sevgi ağacı
Tavanı gökmüş

Bir Mahkumun ağlayışı!

Ne bayramı ne seyranı her şeyimden uzaktayım
Zehir zakkum yutmaktayım parmaklıklar arasında
Elim kolu bağlı artık kapandayım tuzaktayım
Cehennemi tatmaktayım parmaklıklar arasında

Bir olalım, deme nerde?
Başlamalıyız bir yerde!
Telafisi yok ilerde
Elden fırsat geçer dostum

Çok acele hem de seri!