Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Her güleni dost mu sandın
Şimdi gülme kursları var
İnanırsan bil ki yandın
İnsanların tersleri var

Denerler her türlü yolu

Her hayale daldıkça, kendimden geçiyorum
Memleket diye diye, göz yaşlarım sel olur
Mekan, zaman yok olur ülkeme uçuyorum
Dünyanın diğer ucu bana kısa yol olur

Gezerim dolaşırım, uzanırım dağlara

Kapattın gözünü açtın ağzını
Dediğini kendin duydun mu hocam
Dehşetle dinledim bütün va’zını
Bu dediklerine uydun mu hocam?

Kürsüde oturdun, kasılıp durdun

Hayatın kıskacı cana mengene
Çifte vatandaşım gene çingene
Biri bir söz demiş bana dün gene
Gönlüm pare pare gel de üzülme

Bana yokuş mu ne? gördüğüm her yer

Hayatım son bulup öldüğüm zaman
Ağlama peşimden, gül canım oğlum
AH ÖLÜM kimseye vermiyor aman
İlahi kanundur bil canım oğlum

Her can, ölüm tadar herkes ölecek

Özlem tüter buram buram gözüme
Memlet aklıma geldiği zaman
Tarifsiz bir acı çöker özüme
Hasreti bağrımı deldiği zaman

Sancı dolu, acı dolu çağrılar

Hasretle aradım seni her yerde
Özledim özledim gözledim seni
Bu ayrılık beni düşürdü derde
Sızladım sızladım gözledim seni

Bostanlarda, bahçelerde bağlarda

Okuyan: Aslan Baykara

Kırk yamalı donla yırtık gömlekle
Gezdiğin günleri ne tez unuttun
Çorbanı içip de kırık çömlekle

Lehine aleyhine şivesi lehçesine
Düzü düzüne kadar, hecesi hecesine
Edebiyat dönüştü hayvanat bahçesine
Nerden nereye geldik! nereye gidiyoruz? ! ! ! ! !

Adına şiir diyor bir de yorum bekliyor

Nerden aklına koydun bırakıp da gitmeyi
Hayatımdan çıkmayı, kolay mı sanıyorsun
Boynu kükük bırakıp, beni mahzun etmeyi
Bırakıp da gitmeyi kolay mı sanıyorsun

Ne anılar yaşaddık, unutulur mu sence