Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Her ne kadar uçsak yorulmaz kanat,
Yarenlik cihanda en güzel sanat,
Çare olacaksan yaramı kanat,
Derman bulacaksan can feda olsun... Murat

İnsanın bitmez ki arzu hevası

Karadır kaşın tüyü
Tuzludur gözün suyu
Bir arkadaşın huyu
Zor günde belli olur

Dikkat eyle her gence

Öyle ters ters bakıp durma
Yüreğimi yakıyorsun
Mü’min mü’minin aynası
Sen kendine bakıyorsun

Sende idi her bir halim

Söz verip sonradan kıvıranları
Bu millet tanıyor, sesi çıkmıyor!
Soyup da soğana çevirenleri
Halaskâr sanıyor, sesi çıkmıyor!

Şehirli, köylüsü, dağlısı dahil

Sevgiye gönül kapını
Sonuna dek aç kardeşim
Tatlı et her hitabını
Acı sözden kaç kardeşim

Sevdim, sevmiyor diyorsan

Raydan çıktık, girdik birbirimize
Şairlik bu mudur, şiir bu mudur
Kavgayı sokmuşuz, şiirimize
Şairlik bu mudur, şiir bu mudur?

Herkesin, bir fikri görüşü vardır

Hayret hayret ülkemizde
Mahallede bölgemizde
Bir de bizim gölgemizde

Yaşıyanlar şaşırdılar
Sabrımızı taşırdılar

Bütün hayırların anahtarıdır
Onunla menzile ulaşır insan
Onu terkedenin alehtarıdır
Onsuz her günaha bulaşır insan

Dinin yarısıdır, en zor ameldir

Gençle karşılaşmış ihtiyar dede
Selam verdi, gençte “çav” dedi geçti
İhtiyar kapıldı büyük hiddete
Kendini zaptetti, 'sav' dedi geçti

İhtiyar çekilmiş az uzaklaştı

İşin çıktığı zaman cemilendir bayanlar
Toprağa diri diri, gömülendir bayanlar
Her türlü meşakkati, ona reva gören biz
En kötü isimleri, yine ona veren biz