Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gençle karşılaşmış ihtiyar dede
Selam verdi, gençte “çav” dedi geçti
İhtiyar kapıldı büyük hiddete
Kendini zaptetti, 'sav' dedi geçti

İhtiyar çekilmiş az uzaklaştı

İşin çıktığı zaman cemilendir bayanlar
Toprağa diri diri, gömülendir bayanlar
Her türlü meşakkati, ona reva gören biz
En kötü isimleri, yine ona veren biz

Yine kustu densize bak densize
Ne edeyim ne diyeyim ben size
Papa diye senin gibi dinsize
Laf söylesem, kulağımı çekerler

Vicdanın yok bilmem nerde düşürdün

Arayanım soranım yok
Aç gezerim sokaklarda
Bana kafa yoranım yok
Aç gezerim sokaklarda

Babam öldü annem gitti

Bir zamanlar incindim
Heyecan sevincindim
Kırdın beni incindim
Söyle ne oldu bize

Tatlı sözü seçerdin

Söyledik söyledik duyan olmadı
Yorulduk, pes ettik sürünüyoruz
Doğruyu gösterdik uyan olmadı
Kırıldık, pes ettik sürünüyoruz

Balık baştan kokar, başımız da yok!

Sürüden ayrılan koyun
Ya dönüp tekrar birleşti
Ya da düşmüş yüzükoyun
O artık kurt'a bir leşti

Güneş battığı yerden tekrar doğmadan önce
Her kim tövbe ederse tövbesi makbul olur
Günahı bağışlanır azap görmez ölünce
Rahmete nail olup bahtiyar bir kul olur
Helal lokma yiyenin duası kabul olur

Binlerce teşekkür yazsam az gelir
Sıcağa işaret, ilk ayaz gelir
Kış olan gönlüme artık yaz gelir
Senin gibi bir dost olduktan sonra

Övülmek bir başka, dövülmek başka

Türk’ün Türkten başka bir dostu yoktur! !
En büyük düşmanı, yine de Türktür!
Sözüm ona sahte dostları çoktur
En büyük düşmanı yine de Türktür!

Azılı düşmanlar bizden çıkıyor