Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bütün hayırların anahtarıdır
Onunla menzile ulaşır insan
Onu terkedenin alehtarıdır
Onsuz her günaha bulaşır insan

Dinin yarısıdır, en zor ameldir

İşin çıktığı zaman cemilendir bayanlar
Toprağa diri diri, gömülendir bayanlar
Her türlü meşakkati, ona reva gören biz
En kötü isimleri, yine ona veren biz

Yine kustu densize bak densize
Ne edeyim ne diyeyim ben size
Papa diye senin gibi dinsize
Laf söylesem, kulağımı çekerler

Vicdanın yok bilmem nerde düşürdün

Ömür bilmecesi!

Hayatımız iki gündür buna kafa yorsalar
Biri bugün, biri dündür eğer bana sorsalar
Yarını saymak mümkündür mümkün olup varsalar
Topla, topla sonuç üçtür dün bugün ve yarındır!

Gençle karşılaşmış ihtiyar dede
Selam verdi, gençte “çav” dedi geçti
İhtiyar kapıldı büyük hiddete
Kendini zaptetti, 'sav' dedi geçti

İhtiyar çekilmiş az uzaklaştı

Yokuşu var inişi var
Gidişi var dönüşü var
Yanışı var sönüşü var
Aşk hep süslü püslü olmaz

Sevda sabır vefa ister

Yâr dedim dar ettin bana dünyayı
Ettiğin yanında kâr mı kalacak?
Dar ettin dünyamı, sana ukbayı
Dar eder, o sana dâr mı olacak?

Çok acı çektirdin ne idi suçum?

Sağlam, hasta, yatalak, fark etmez genç ihtiyar
Hayatın cilvesi bu, üzülür her bahtiyar
Ne kadar da sevilse, terk edilir bu diyar
Mutlaka öleceksin, yaşasan da bin sene

Ölümü herkes tadar, ölür can da insan da

Bir tanesin, birincisin
Bir annesin, bir incisin
Hepimizin sevincisin
Şükran = Teşekkürler sana
Hem ablasın, hem de ana

Dilin tatlı olsun

Dilin tatlı olsun, düşman dost olur
En katı yürekli bile, mest olur
İnsanın değeri, sözle test olur
Duyana hoş gelir, öze bakılmaz