Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yaşar gibi oldum eski günleri
Heyecan aynı da, ne gereği var?
Deşmeyelim yine nefret, kinleri
Boşuna uğraştır, ne gereği var?

Sağda da solda da fuzuli çaba

Selamla söze girip ahvalini sorayım
Türkiyeden bir haber ekler misin arkadaş
Nasıl yaşanır yer mi yaşanırsa varayım
Beni de memlekete bekler misin arkadaş……..Ozan Mikdati

Selamın sertac oldu emrin başım üstüne

Her ne kadar uçsak yorulmaz kanat,
Yarenlik cihanda en güzel sanat,
Çare olacaksan yaramı kanat,
Derman bulacaksan can feda olsun... Murat

İnsanın bitmez ki arzu hevası

Rüyadır hayatın, gördüklerin de
Ölmeden rüyanı hayıra yorma
Gerçek malın yiyip, verdiklerinde
Vermişsen ne mutlu, yüzüne vurma

İhsan zor gelirse kötülük yapma

Karadır kaşın tüyü
Tuzludur gözün suyu
Bir arkadaşın huyu
Zor günde belli olur

Dikkat eyle her gence

Yokuşu var inişi var
Gidişi var dönüşü var
Yanışı var sönüşü var
Aşk hep süslü püslü olmaz

Sevda sabır vefa ister

Ömür bilmecesi!

Hayatımız iki gündür buna kafa yorsalar
Biri bugün, biri dündür eğer bana sorsalar
Yarını saymak mümkündür mümkün olup varsalar
Topla, topla sonuç üçtür dün bugün ve yarındır!

Sağlam, hasta, yatalak, fark etmez genç ihtiyar
Hayatın cilvesi bu, üzülür her bahtiyar
Ne kadar da sevilse, terk edilir bu diyar
Mutlaka öleceksin, yaşasan da bin sene

Ölümü herkes tadar, ölür can da insan da

Gençle karşılaşmış ihtiyar dede
Selam verdi, gençte “çav” dedi geçti
İhtiyar kapıldı büyük hiddete
Kendini zaptetti, 'sav' dedi geçti

İhtiyar çekilmiş az uzaklaştı

İşin çıktığı zaman cemilendir bayanlar
Toprağa diri diri, gömülendir bayanlar
Her türlü meşakkati, ona reva gören biz
En kötü isimleri, yine ona veren biz