Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Herkesun işi vardi kimi tarlaya idı
Tarla deduğun yerun altı taş kaya idi

Aşağa meylederdi toprağı kayayidi
Gelup kızlar gelinler sebete koyayidi

İnsanlar şaşırmış, değişmiş yönü!
Hayatın ölümün farkı kalmadı!
Bir o onu vurur bir de bu şunu
Mazlumun, zalimin farkı kalmadı!

Helali haramı araştıran yok

Bir deniz feneri olsam da yansam
Geceleri ışık saçsaydım sana
Işıkları saçıp ismini ansam
İki kollarımı açsaydım sana

Melekler misali beyaz giyerek

Şu deli gönlünle başın belâda
Dertleri başına takar gidersin
Umut var çıkmayan canda hâlâ da
Vurursun döşüne bakar gidersin

Kâbus oldu sana gördüğün hülya

Gün günü takip eder, iç içe geçe geçe
Yirmi dört saattir gün, içinde gündüz gece
Yaşadığın sürece, gidersin bir süreçe
Bu süreç hayat memat, herkes bu yoldan geçer!

Cansız can bulur ölür, ölen yine dirilir

Gönül mecrasında, iki akım var
Biri artı, biri eksi, şer budur
Mücadele eden, iki takım var
İşte büyük cihad olan, yer budur

Biri Hakkı diler biri de batıl!

Bu dünyanın yüzünden.
Dinimizin özünden
Kuranın her sözünden
Saptık bu hale düştük

Bizden ne istediyse

Bir güldü bir de gülmedi
bir ağladı ve seni ağının içine almış
Bu dünyada aşk denen gülün
dikeninden daha dikenli hiç bir şey yok
Aşka kanıyorsun
ömür boyu kanıyorsun

O güzel gözlere yaşlar yakışmaz
Gül, gülüm ağlama gel bülbülüm gel
Seven gözler öyle yaşlı bakışmaz
Bil, gülüm ağlama gel bülbülüm gel
Çiçeğim, bir tanem beyaz gülüm gel

Yatırdan medet ummak


Olmayacak duaya amin demek israftır
İnandığım hakikat akıllı ol der dostum!
Ölüye kandil yakmak fuzuli bir masraftır