Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dünya ya bir başka gözle baktırdın
Sen benim dünyamdan çıktıktan sonra
Bil ki ocağıma incir diktirdin
Mutlu yuvamızı yıktıktan sonra

Alt üst etti beni verdiğin zarar

Yiyerek şişersin, haram kanında
Çalmaktan çırpmaktan kaç doymaz insan
Sıfıra düşersin deprem anında
Gönlünü gözünü aç, doymaz insan

Allah’ın kitabın,Rahmanın varsa

Dünya bana göre değil

Geldim şimdi gidiyorum
Dünya bana göre değil
Omzumdan da atıyorum
Dünya bana göre değil

Yalancıdır akisleri aksidir
Solunu sağ gösteriyor aynalar
Senin artın nazarında eksidir
Kalını tığ gösteriyor aynalar

İnanılmaz güvenilmez karışık

Gün doğdu, ey Türk uyan
Kabus olmadan rüyan
Yok mudur beni duyan?
Nerede bu insanlar?

Düşmanlar bir oldular

İsyana dalmışsın,nisyanın perde
Ömrün heder oldu günahta şerde
Herşeyin hesabı vardır mahşerde
Beklenen gün yarın,yakın değil mi?

Kendi kitabını oku denince

Ben anladım herkes böyle olmalı
Çok açıktır, çok sarihtir söz senin
Bilmeyenler, belleyip anlamalı
Giderken bayrağın beyaz bez senin

Deme gencim, deme yaş elli değil

Dünya yeşil güzelmiş
Sefasından bana ne
Sadakati ezelmiş
Vefasından bana ne

Dünyaya göz açarken

Batının güzelliği batılı ya hoş gelir
Nüfusu kalabalık sanki bana boş gelir
Bir hemşeri görürsem gözlerimden yaş gelir
Yıllardır gurbet elde kesildi iflahımız

Dünyanın hali bozuk gülmez insanoğluna

Bazen susmak gerekir

Ölçüp biçmek gerekir acı söz gönül yakar!
Demeden önce düşün sonra iş işten geçer
Dil bazen insanları birbirlerine takar
Ona buna sataşan etrafa dehşet saçar!