Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Uşağum 59.


İnsanın baş düşmanı el değil kendisidir
Eline sahip çık ki kurtulasın uşağum
Uyansa görecek ki nefsi efendisidir

Bu dünyanın..................etrafında............döndün.....................Bukadar yeter
Etrafında......................döne döne..........söndün.....................nedir bu keder?
Döndün,.....................Söndün,..........Vermez sandın bil ki.....Allah lutfeder
Bu kadar yeter.........Nedir bu keder.....Allah lutfeder............üzme kendini

Dünya için..............ağlıyorsan..............boşver........................nedir bu yaşlar?

Canım dostum bana ulaştı yazın
Yaktı beni her mısrası her sözün
Her satırı hicran, her mısra hüzün
Dokununca eyvah dedim üzüldüm

Bu kadar bozuk mu ülkenin hali?

Gidersin diye sele
Sattılar seni ele
Adın Hüzüngöl oldu
Uzungöl güle güle

Ah Uzungöl Uzungöl

Ne olacak bu halimiz
Vatan böyle mi sevilir?
Kan ağlıyor ehalimiz
Vatan böyle mi sevilir?

Bir beyanat bir kaç nutuk

Doğruyu yaz,Hakkı yaz, korkma sakın
Bu tavrımız atalardan hâl kalmış
Gün doğacak, zafer bize pek yakın
Bunu bilen bir çok sapık lâl kalmış

Birlik bizde, dirlik bizde sır budur

Duydun mu kardeşim, Allah aşkına
Hutbede imamın dediklerini
Camiden çıkınca döndün şaşkına
Unuttun imamın dediklerini

Imam konuşurken candan dinledin

Uşağum 27. (yerel)

Hükümranı yerin göğün alemin
Ortağı yok bir Hüngardır uşağum
İnsanoğlu yaşadığı elemin
Sebebi tek bir inkardır uşağum

Otuz beş yıl çektim elin kahrını
Dönemedim buradayım uşağum
Çile çektim günlerin her behrini
Hastalandım kuradayım uşağum

Çok çalıştım bir kazancım olmadı

Yapamayacağın işin peşine
Kafa yorup sakın düşme uşağum
Hududunu anla kem vur düşüne
Bendini de sakın aşma uşağum

Sen doğduğun zaman herkes gülmüştü