Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yiğitlerin daha körpe bu sene
Yanar mıyım bilişlerin olmazsa
Güzelliğin sere serpe bu sene
Bunca sevmem gülüşlerin olmazsa

Sende başlar yine sende biterim

....................................................
Sen seçtin ben aldım demişti hoca
Üf püf eylemeniz ne verir aça
Acımamla bile yoksul muhtaca

Çukurlar açılır, işaret iz yok
Hala konuşurlar, bunlarda yüz yok
Dünyada bunlardan alâ keriz yok
Çukura düşene, ceza var gardaş

Bu kadar ucuz mu, insanlar canlar

Yetti, gayri sustuğumuz
Yürümeli bundan gayri
Canilere küstüğümüz
Kürümeli bundan gayri

Bozmalıyız işlerini

Kayıpta değildim bulasın diye
Başımın belası olasın diye
Bu deli gönlüme dolasın diye
Bunca yıldır beni beklettin canım

Şimdi acı da dur her geçen anı

Kaşlar ok, kirpikler yay
Gözlerin mercan gibi
Ben sensiz yaşayamam
Lazımsın bir can gibi

Ah canım, canım, canım

Ne şair ne ozanım, tercümanım herkesin
Öygülerini yazdım bu sözler benim değil
Gerçekler yazılınca tasdik eder herkesim
Duygularını yazdım bu sözler benim değil

Ezilmiş halk ne etsin vekil tutuyor arşı

Yakın bir komşum vardı
Tek başına yaşardı
Her sabah köpeğiyle
Gezinirdi koşardı

Selam verip geçerdi

Hayranım!

Küp elbet zarar görür keskin ise sirkesi
Ne kendini, ne eli yakmayana hayranım!
Büyüklük taslayarak küçümseyip herkesi
İnsanları kem gözle bakmayana hayranım!

Gönlümü saran ateş yurduma aşkımdandır
Kavuşmamak korkusu yakar beni nâr gibi
Of çekip ağlayışım, sanmayın coşkumdandır
Bazen umut yeşerir tıpkı bir bahar gibi

Anarken acılarım gözlerimden akseder