Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ne şair ne ozanım, tercümanım herkesin
Öygülerini yazdım bu sözler benim değil
Gerçekler yazılınca tasdik eder herkesim
Duygularını yazdım bu sözler benim değil

Ezilmiş halk ne etsin vekil tutuyor arşı

....................................................
Sen seçtin ben aldım demişti hoca
Üf püf eylemeniz ne verir aça
Acımamla bile yoksul muhtaca

Yakın bir komşum vardı
Tek başına yaşardı
Her sabah köpeğiyle
Gezinirdi koşardı

Selam verip geçerdi

Çukurlar açılır, işaret iz yok
Hala konuşurlar, bunlarda yüz yok
Dünyada bunlardan alâ keriz yok
Çukura düşene, ceza var gardaş

Bu kadar ucuz mu, insanlar canlar

Yetti, gayri sustuğumuz
Yürümeli bundan gayri
Canilere küstüğümüz
Kürümeli bundan gayri

Bozmalıyız işlerini

Yiğitlerin daha körpe bu sene
Yanar mıyım bilişlerin olmazsa
Güzelliğin sere serpe bu sene
Bunca sevmem gülüşlerin olmazsa

Sende başlar yine sende biterim

Kayıpta değildim bulasın diye
Başımın belası olasın diye
Bu deli gönlüme dolasın diye
Bunca yıldır beni beklettin canım

Şimdi acı da dur her geçen anı

Kaşlar ok, kirpikler yay
Gözlerin mercan gibi
Ben sensiz yaşayamam
Lazımsın bir can gibi

Ah canım, canım, canım

Okuyan: Aslan Baykara

Kırk yamalı donla yırtık gömlekle
Gezdiğin günleri ne tez unuttun
Çorbanı içip de kırık çömlekle

Lehine aleyhine şivesi lehçesine
Düzü düzüne kadar, hecesi hecesine
Edebiyat dönüştü hayvanat bahçesine
Nerden nereye geldik! nereye gidiyoruz? ! ! ! ! !

Adına şiir diyor bir de yorum bekliyor