Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Biz böyle uyursak, kabül edersek
Her şeyimiz, heba olur, derim ben
Köre uyup peşisıra gidersek
İmamımız papa olur, derim ben.

Biz daha olmadan,AB’ye üye

Dervişin aynıdır fikriyle zikri
Uğraşma değişmez, zahmetin boştur
Herkesin mutlaka vardır bir fikri
Kimisi beğenmez, kimine hoştur

Herkes bakar ama gözü bir değil

İtistanda ite, it demek suçsa
Sen de öyle deme, zağar de kardaş
Seni hedef alan aşırı uçsa
Başınıza kemik yağar de kardaş

Ülkeyle, ilke yi yarıştırmadan

İki gözün varsa görmen gerekir
Onların hakkını vermen gerekir
Hayatın sırrına ermen gerekir

Yoktun varsın, gene yok olacaksın
Hakkı Hak bilirsen, ak olacaksın

Kalmadı ne haya, ne namus, ne ar!
Savunacak başka neyimiz kaldı?
Ne kıvanç, ne gurur, ne de şuur var!
Övünecek başka neyimiz kaldı?

Vefa vefat etti, bitti fazilet!

Okul çağı gelmiş dağın başında
Küçücük bir çoban yedi yaşında

Koyunları güder her gün sayarmış
Akşamdan ahıra öyle koyarmış

Beyin denen ham maddenin fabrikası okuldur
Beyin orada işlenir çıkan mahsül akıldır

Eğer beyin çalışmazsa bey’ine çalışırsın
Ya okulda ya dışında mutlaka alışırsın

Akrabalar bile yabancılaştı
Olmuyor bu bize yazık oluyor
Bu hastalık bize nerden bulaştı
Olmuyor bu bize yazık oluyor

Kardeş kardeşinin halinden bilmez

Dünyayı ardına koyup
Mukadder daveti duyup
O davete hemen uyup
Ölecekmiş gibi düşün!

Ömür sanki kervan gibi

Bol keseden hesapsız atanlara bakmadan
Elini vıcdanına koy sandığa giderken.
Seviyesiz, pervasız çatanlara bakmadan
Uyan vatandaş uyan ay sandığa giderken
Elini vıcdanına koy sandığa giderken...............Ozan Mikdatî