Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Anlasanda budur anlamasanda
Kılıç kuşananın at binenindir!
Ağlasanda birdir, ağlamasan da! !
Kılıç kuşananın at binenindir!

Kalmadı merhamet, insaf, adalet

Kurulmuş tuzaklar, yapıldı planlar
Her yönden saldırı, anlayan anlar
Sanki afyon yutmuş bütün insanlar
Kimse ses etmiyor, ne oldu bize? !

Güdümlü medyamız, her şeyi yayar

Uyanmam lazımken. derin gafletten
Günahlara battım, gidiyorum ben
Murad alamadan dar-ı rihletten
Çok acılar tattım, gidiyorum ben

Ne kazandım bu dünyaya geleli

Gönül denen bir havadır
Şişer nefeste nefeste
Yoksunları berhavadır
Taşar kafeste kafeste

Ne küredir ne de yuvar

Gönül yara, talih kara, baht küskün
Yeller esti, seller bastı, berdevam
Yılık sultan, silik tuğra, taht küskün
Eller kesti, diller sustu, berdevam
Boşa yazdım, duyulmadı berhavam

Bu sefer olmadı, yanlış görüşün
Gözünü açmazsan göremezsin sen
Sorduklarım ciddi, terstir duruşun
Gözünü açmazsan göremezsin sen!
Böyle basit cevap veremezsin sen

Sis çöktü yurduma hem kara kara
Başımız dertlidir gönlümüz yara
Memuru işçisi fakir fukara
Eşitliği yakalamış ne mutlu!

İşsizleri kimse hesaba koymaz

Yaşarım yeni baştan eski hatıraları
Sezerek yazıyorum özüm anar arkadaş
Aradan bin yıl geçse unutmam oraları
Gezerek tozuyorum dizim kanar arkadaş

Başım döndüğü zaman düşünürüm çökerek

Senden başka ilah yoktur
Geldik sana Yüce Rabbim
Bizde curüm günah çoktur
Geldik sana Yüce Rabbim

Yüce Rabbim hamdler sana

Garaip hükümdarı iptal etti vizemi
Onun yerine bana sormuştu bir gizemi
Düşünmeden bir anda yazdım verdim dizemi
Görenler acıyordu bana cahil dediler
Zavallı işi bitti günü değil dediler