Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İçten gülen yüz kalmadı
Mutluluktan iz kalmadı
Işıl ışıl göz kalmadı
Vur oynasın, çal patlasın

Akrabadır, ailedir

Param ile bir yer açtın
Sağa sola bol bol saçtın
Beni gördükçe hep kaçtın
Ver hakkımı ayrılalım

İşte budur kalan deme

Üzgünüm kızgınım deliriyorum
Eşkıya kahraman olmuş yurdumda
Dargınım, küskünüm geriliyorum
Her taraf toz duman olmuş yurdumda

Kalmadı cesaret, kalmadı azim

Yazışıp ta................. görmediğim................ benim........................... bir dostum vardır
Görmediğim............... arkadaşım.................. şair...............................hem sanatkardır
Benim.......................... şair.........................bir dostumdur, ismi...... İlhan Yakar’dır
Bir dostum vardır....... hem sanatkardır..... İlhan Yakardır......................Hollanda’daymış

Benim gibi.................. gurbetçidir................... burda..........................çekti çok kahır

Her sevdikçe yara aldı yoruldu
Uslanmadı deli gönlüm bir türlü
Her seferde vefasıza vuruldu
Uslanmadı deli gönlüm bir türlü

Dinlemiyor aldı başın gidiyor

Çok çekti insanlık zulümden yana
Kan ağlıyor artık evlatla ana
Vahşi canavarlar doymuyor kana

Zalimler hukmeder yer küremizde
Uyanırız mutlak bir keremizde

Unumuz var şeker da var yağ da var
Bir ahçıyı arayoruk uşağum
Kalpler katı, ruhlar ölü, sağ da var
Duruyuruk sorayoruk uşağum

Eğer yağmur yağmazsa hiç bir şey yaşaramaz
Seven sevmeyegörsün, sevdada yaş aramaz
Böyle bir şey yapanlar, sevmeyi tam bilmez ki
Her şeyde yaya kalır, hiç bir şey başaramaz

Yazık oldu millete, ip zalimin elinde
Öyle maharetler var, bu zalimin dölünde
Ya bu ipten kurtarın, ya kurtulun ölün de

Yoktur başka çareniz, zalim kaptı köşeyi
Ucuzluk var ne dersin, pazarladı her şeyi

Ne bu rezalet
Yok oluyoruz
Kalktı adalet
Yok oluyoruz

İnsaf atıldı