Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Varsam Trabzon şehrine
Kapılsaydım sihrine

Nefsine kul olup yoldan sapanlar
Başkasına nasıhatı tuhaf şey
Akıl almaz kötülükler yapanlar
Başkasına nasıhatı tuhaf şey

Namaz kılmaz kalbim temiz der durur

Köşesinden kalkmış durmuş
Temcit pilavını sürmüş
Her olayı yanlış görmüş
Ah bir uyansa bir görse
Şu saçmalığa son verse

Selam, sevgi, saygıyla,
Sana soru sorayım
Seversen sevdim söyle,
Sevmezsen savrulayım
Senin sevdiklerini
Sevdiğince severim

Şiirle konuşurum
Bu bende meziyettir

Bilmeyenler yazarsa
Boşuna eziyettir

Sıla özlemiyle gönlüm yanıyor
Bu hasret bitmiyor bitmiyor anam
Tatile gelince kafam dönüyor
Gördüğüm hoşuma gitmiyor anam

Gelmeden özlerim doğduğum köyü

Tarihime söveni,
Diktatörü öveni,
Zalimleri seveni
Sevmem lânet olsunlar

Musollini, Hitleri

Bol keseden hesapsız atanlara bakmadan
Elini vıcdanına koy sandığa giderken.
Seviyesiz, pervasız çatanlara bakmadan
Uyan vatandaş uyan ay sandığa giderken
Elini vıcdanına koy sandığa giderken...............Ozan Mikdatî

Ömrümün baharı ve de yazını
Ağladım hepsinde, güldüm azını
Bir boğaz uğruna Of boğazını
Genç yaşta terkettim yaşarım burda

Bu hayatım bana kurdu çok tuzak

Her adımın sana zarar
Izin oruç tutmadıkça
Ağlayışın neye yarar
Gözün oruç tutmadıkça
Oruç tuttum deme sakın!
Sen sen ol da yeme sakın!