Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Sevmiyorsan sev diyen yok
Zorla sana öv diyen yok
Hele hele söv diyen yok
Sus ta adam sanılasın
Bari iyi anılasın

Ne olacak bundan sonra, sorum bu
Olanları biliyordum siz kadar
Her şey ayan, her şey belli durum bu
Çalanları biliyordum siz kadar

Adamları olmayanlar boş alır

Ben de suç yok kaşınan sen, efendim
Yağırın var imiş nerden bilelim
İstanbuldan taşınan sen, efendim
Çağırın var imiş nerden bilelim

Ankarada poz verdin sen, gülerek

Derdim var, çekerim ilacı yoktur
Teşhisi imkansız, yanıldı doktor
Merhemi bulunmaz, yaralar çoktur
Bu derdimden büyük harman bulunmaz
Ne çare, derdime derman bulunmaz

Okumak, öğrenmek gelişmek varken
Kulaktan dolmayla durulur mu hiç?
Bilen bilmeyenle bölüşmek varken
Neden geri kaldık sorulur mu hiç?

İlim mi ararsın tek parmağında

Ne güzeldir insan, güldüğü zaman
Dünya cennet olur bir tebessümle
Hele bu yürekten geldiği zaman
Dünya cennet olur bir tebessümle

Gülümser herkese gördüğü anda

Varsam Trabzon şehrine
Kapılsaydım sihrine

Nefsine kul olup yoldan sapanlar
Başkasına nasıhatı tuhaf şey
Akıl almaz kötülükler yapanlar
Başkasına nasıhatı tuhaf şey

Namaz kılmaz kalbim temiz der durur

Köşesinden kalkmış durmuş
Temcit pilavını sürmüş
Her olayı yanlış görmüş
Ah bir uyansa bir görse
Şu saçmalığa son verse

Selam, sevgi, saygıyla,
Sana soru sorayım
Seversen sevdim söyle,
Sevmezsen savrulayım
Senin sevdiklerini
Sevdiğince severim