Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ömrümün baharı ve de yazını
Ağladım hepsinde, güldüm azını
Bir boğaz uğruna Of boğazını
Genç yaşta terkettim yaşarım burda

Bu hayatım bana kurdu çok tuzak

Her adımın sana zarar
Izin oruç tutmadıkça
Ağlayışın neye yarar
Gözün oruç tutmadıkça
Oruç tuttum deme sakın!
Sen sen ol da yeme sakın!

Öyle hasretiz ki özlemler yüce
Bu gurbet yaşamı zarar mı bilmem
Ömür heba oldu bir koca hiçe
Kadim dostlar bizi arar mı bilmem

Bu nasıl gurbet ki gidenler dönmez

Akrabalar bile yabancılaştı
Olmuyor bu bize yazık oluyor
Bu hastalık bize nerden bulaştı
Olmuyor bu bize yazık oluyor

Kardeş kardeşinin halinden bilmez

Okul çağı gelmiş dağın başında
Küçücük bir çoban yedi yaşında

Koyunları güder her gün sayarmış
Akşamdan ahıra öyle koyarmış

Beyin denen ham maddenin fabrikası okuldur
Beyin orada işlenir çıkan mahsül akıldır

Eğer beyin çalışmazsa bey’ine çalışırsın
Ya okulda ya dışında mutlaka alışırsın

Dünyayı ardına koyup
Mukadder daveti duyup
O davete hemen uyup
Ölecekmiş gibi düşün!

Ömür sanki kervan gibi

embed src= 'http://www.antoloji.com/siir/media/54/www_antoloji_com_1083054_633.MP3'


Beni derde salan gurbet
Senden nasıl kurtulayım
Yurduma sur olan gurbet

Trafik kazası neticesinde, şuurunu kayıp edip her şeyini unutan, bir garibin hikayesi



Bir adam yaklaşıyordu, üstü başı toz ve kirdi
Orta yaşlı hâli bozuk, görünüşte çok fakirdi

Sen istedin ben istedim ne yazar
AB istemezse, boşadır boşa
Bütün muhalefet, bir de iktidar
Kıvransak çabamız boşadır boşa

Girişi olmayan bir yola girdik