Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dervişin aynıdır fikriyle zikri
Uğraşma değişmez, zahmetin boştur
Herkesin mutlaka vardır bir fikri
Kimisi beğenmez, kimine hoştur

Herkes bakar ama gözü bir değil

Sevginin, saygının, her türü sende
Elin dert görmesin, yaz da duysunlar
Latife, mizahın kültürü sende
Çal sazın teline, söz de duysunlar
Uslu durmak artık, yakışmaz bize
Kahpeler durmuyor, saldırır öze

Ecdadımın torunuyuz
Bu son devrin sorunuyuz
Acap neyin ürünüyüz
Buna kafa yoran var mı?

Nesil büsbütün yozlaştı

Dursunali hoca diye bilinir
Örnek bir insandı o bizim köyde
Böyle muhteremler örnek alınır
İlimdi irfandı o bizim köyde

Gecesi gündüzü hizmet vermekti

Uşağum 103.

Şerre sabır şerre rıza demektir
Titre, kükre, kendine gel, uşağum!
Bilinçlenmek, cihat, gaza demektir
Titre, kükre, kendine dön, uşağum!

İp piçin eline geçti geçeli
Bize bir hal oldu, sustuk efendim
Koç yiğitler burdan göçtü göçeli
Zehir içtik kanlar kustuk efendim

Elin gavurunu bize övdüler

Varsam Trabzon şehrine
Kapılsaydım sihrine

Nefsine kul olup yoldan sapanlar
Başkasına nasıhatı tuhaf şey
Akıl almaz kötülükler yapanlar
Başkasına nasıhatı tuhaf şey

Namaz kılmaz kalbim temiz der durur

Köşesinden kalkmış durmuş
Temcit pilavını sürmüş
Her olayı yanlış görmüş
Ah bir uyansa bir görse
Şu saçmalığa son verse

Selam, sevgi, saygıyla,
Sana soru sorayım
Seversen sevdim söyle,
Sevmezsen savrulayım
Senin sevdiklerini
Sevdiğince severim