Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Sevginin, saygının, her türü sende
Elin dert görmesin, yaz da duysunlar
Latife, mizahın kültürü sende
Çal sazın teline, söz de duysunlar
Uslu durmak artık, yakışmaz bize
Kahpeler durmuyor, saldırır öze

Ecdadımın torunuyuz
Bu son devrin sorunuyuz
Acap neyin ürünüyüz
Buna kafa yoran var mı?

Nesil büsbütün yozlaştı

Dursunali hoca diye bilinir
Örnek bir insandı o bizim köyde
Böyle muhteremler örnek alınır
İlimdi irfandı o bizim köyde

Gecesi gündüzü hizmet vermekti

Uşağum 103.

Şerre sabır şerre rıza demektir
Titre, kükre, kendine gel, uşağum!
Bilinçlenmek, cihat, gaza demektir
Titre, kükre, kendine dön, uşağum!

İp piçin eline geçti geçeli
Bize bir hal oldu, sustuk efendim
Koç yiğitler burdan göçtü göçeli
Zehir içtik kanlar kustuk efendim

Elin gavurunu bize övdüler

Aklım var der kullanmıyor aklıni
Bu insanlar şaşurmiştur uşağum
Taklit edup değişturdi şeklini
İnsanluği düşürmiştur uşağum

Allah akıl izan verdi gör diye

Her sevdikçe yara aldı yoruldu
Uslanmadı deli gönlüm bir türlü
Her seferde vefasıza vuruldu
Uslanmadı deli gönlüm bir türlü

Dinlemiyor aldı başın gidiyor

Unumuz var şeker da var yağ da var
Bir ahçıyı arayoruk uşağum
Kalpler katı, ruhlar ölü, sağ da var
Duruyuruk sorayoruk uşağum

Üzgünüm ben dertliyim, hem kızgınım
Sözüm meclisten içeri, uşağum
Yalanlardan dolanlardan bezginim
Sözüm meclisden içeri uşağum

Beşyüz elli kişi seçtik gönderdik

İlim öğren çok çalış ömrün boşa gitmesin
Gezen değil kazanan okuyandır uşağum
Okumaya çok özen, bu talebin bitmesin
Bezen değil kazanan, okuyandır uşağum

Görüyorsun her yerde alimlerin ününü