Nurcan Bingöl Bazı gidişler sessiz olur… Ama içeride kıyamet kopar. Mesele gitmen değil. Dönmeyecek olman. Mıh gibi. Gece uzun, kafam dolu, dar geliyor bu duvar. Bir yanım “sus” diye bağırır, bir yanım hesap sorar. Ne vedan tam bir veda, ne kalışın bir karar. Tek kelime etmeden çekip gittin, bana kaldı enkaz. “Geçer” dedim, geçmedi. İz bıraktın her yerde. Adını hiç anmadım, sesin kaldı içimde. Unutmak mı? Yok öyle. Gömdüm seni derine. Ne kadar üstünü örttüm, o kadar çıktın yüzeye. Serttim, doğru. Dilim keskindi. Ama o gece tek söz eksikti. Gurur tuttu boğazımdan, dilim sustu, içim yandı. Sen kapıdan çıkıp gittin, ben o anda orada kaldım. Bir “kal” vardı dilimde, çıkmadı. Bir “gitme” vardı içimde, duymadın. Sen gittin. Ben sustum. O gece ikimizden bir tek sessizlik kazandı. Gitmen değil, dönmemen ağır. İnsan gideni değil, içinde kalanı taşır. Gitmen değil, yokluğun ağır. Sen bir kere gittin, gölgen hâlâ burada. Mıh gibi, içimde. Mıh gibi, derinde. Çekip alsam kanar yine, bıraksam durur yerinde. Kimi gider tek gecede, kimi yıllarca eksilir. Kiminin yüzü unutulur, bir sözle geri gelir. Kimi “bitti” deyip geçer, kimi giderken devrilir. Bazı yaralar kapanmaz, üstü örtülür, beklenir. Ben sustukça büyüdün, gömdükçe geri döndün. “Unuttum” dedim herkese, yalnız kalınca göründün. Ne sen geri geldin, ne ben ileri gittim. Günler geçti önümden, ben aynı yerde bittim. Saat döndü, ben dönmedim. Yollar bitti, ben bitmedim. Herkes “zaman” dedi bana, ben zamana hiç yetişmedim. Senden kalan o boşluk… Bir daha aynı bakış yok, bir daha aynı dokunuş yok. Bir daha “biz” yok. İşte insanı asıl bu vuruyor. Ben kızgın değildim. Kırgındım. Sana mı? Kendime daha çok. Bütün bu hikâyede söylemem gereken tek bir kelime vardı. Gitme. …Söyleyemedim. Gitmen değil, dönmemen ağır. Bazı insanlar gider, gölgesi sende kalır. Gitmen değil, son olması ağır. İnsan kaybettiğine değil, geri gelmeyecek olana yanar. Mıh gibi, içimde. Mıh gibi, derinde. Ne söküp atabiliyorum seni ne de böyle taşıyabiliyorum. Mıh gibi bir cümle. Mıh gibi bir gece. Sen çoktan gittin ama ben hâlâ o saniyede. Şimdi kapı çalsa… Sen değilsin. Biliyorum. Yine de dönüp bakıyorum. Çünkü bazı gidişler geçip gitmiyor. Saplanıyor. Mıh gibi.
Nurcan Bingöl 2Kayıt Tarihi : 21.11.2026 09:04:00
Şiiri Değerlendir
Bu sayfadaki şiir ve şarkı sözleri Nurcan Bingöl’e aittir. Çoğaltmak, seslendirmek veya yeniden yayımlamak için lütfen izin isteyin.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!