Gülüm Şiiri - Nurcan Bingöl 2

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Nurcan Bingöl 2
5

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Gülüm

Nurcan Bingöl Gittin ya, gecemden ayımı aldın, gündüzümden güneşimi. Ben karanlıklara düştüm be gülüm. Ölüm bütün kasvetiyle üstüme sinmiş, kokusu içime dağılmış. Ruhum bedenimle Araf’ta kalmış şimdi. Meğer zalimin zulmüymüş yârim diye bağrıma bastığım. Ruhunu satmış sevdiğim. Bunu bildiğim gün bile adını içimden yâr diye geçirdim. Sevdamız iki ülke arasında kaybolmuş. İkimiz de bakıyoruz birbirimizi yitirdiğimiz yere. Mektuplarım çoktan yola çıkmış, varacakları adres bile belli değil. Nefesimi tutuyorum da saatli bir bomba gibi duruyor göğsümde. Bir bıraksam, ikimizden geriye ne kaldıysa alıp götürecek sanki. Seninle yaşadığımız şehrin üstüne ölümün yası yağıyor. Belki yağmurlar fırtınaya dönecek. Burada her şey başka be gülüm. Şimdi, en savunmasız hâlimde üstüme gelenlere selam olsun, kadere de, Azrail’e de. Bir de arkama bakmadan yürüyememenin acısı var. Ah be gülüm, ölüm en çok yaşayanlara gelir. Kıyamet de en çok vurgun yemişlerin içinde kopar. Sessiz çığlıklar evlerin duvarları arasında kalır. O kıyametin zulmünü bir tek sevdiğinin ihanetini yaşayan bilir. Öldüm de soğuk, puslu bir sabah ezan sesine uyandım. Göğsüm yine inip kalktı. İçimde bir yer öylece kaldı. Sen hiç kefensiz ölüm bilir misin? Selâsı okunmaz. Yasını da gidenler tutar. İlmek boynuna geçer de insan hâlâ nefes alır. İlmeği geçiren elin sevdiğine ait olduğunu anladığımda İşte o zaman can verdim Korktuğumda elimi ilk sana uzatırdım. Şimdi avuçlarımda sensizliğin nemi, soğuk hüznü. Katilim de sen, sevdiğim de sen. Kurşunum ihanet. Mezarım bu dünyada yaşamak oldu. Be gülüm Eskiden aklıma önce ruhun bedenden ayrılışı gelirdi. Sonra bir kefen, bir de üstüne kapanan toprak. Meğer ruh hâlâ bedendeyken de yaşanırmış o gidiş. İnsan her nefeste duyarmış kanayan yerin acısını. En acısı buymuş ya Ben seni yaşarken sevdim. Sen beni yaşarken öldürdün be gülüm.

Nurcan Bingöl 2
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 14:51:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Bu şiir, korktuğunda elini ilk uzattığı insanın ihanetiyle baş başa kalan birinin hikâyesi. En çok da o puslu sabahı anlatmak istedim. Ezan sesiyle uyanıyor, göğsü yine inip kalkıyor. Ama içinden bir şey o geceye takılıp kalmış. Şiirin adı da oradan geliyor. Bazen ölümün bütün ağırlığı, nefes almaya devam edenin üstüne çöküyor.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!