Mesut Sav Şiirleri - Şair Mesut Sav

Geceyi sevmiyorum.
Korkuyorum karanlık seni benden alır.

Zerre tahtında gözüm yok kraliçem.
Bir gül/sen yeter bana...

Elde yok avuçta yoktu.
Kanımızdan bayrağa,
Canımızdan toprağa verdik.

Ben en çok kuşlara inanırım.
Aydınlığı getirirler her sabah...

Rojem;
Maviş Kuşum benim.
Ben ki seni göğüs kafesime saklamışım...

İyi ki sesinin labirentleri var sevgilim.
Duydukça içinde kaybolduğum...

Sen hep gülerdin,
Lacivert benekli akşamlarda.
Yıldızlar düşerdi gözlerine;
Ay kaybolurdu gamzende.
Saçların avuçlarıma yağmur gibi düşerdi.
Dudakların seni seviyorum yangında.

On yıllardır şiir yazarım,
Serbest yahut hece ölçüsüyle.
Siyasilerin laf cambazlığına henüz eriştiğimi söyleyemem.

Bir yanım mantığın soğuk taş duvarı,
Bir yanım kalbimin, ateşi sönmez koru.
Sen,aklım ile kalbim arasındaki o büyük uçurum.
Çözülmeyen en derin,en imkansız soru.

Aklım "dur" derken,kalbim yolları arşınlar.

Aşk bakmakla akmak arası gözbebeğim.
Bakarken yakar,akarken yıkar.