Senden geriye sen kaldı.
Topladı bavulunu kuşlar.
Kanatlarında bir asi yalnızlık.
Aşk düştü,tufan kaldı.
Varsın yıkılsın şehirler.
Rojem;
Soğuk kış günlerindeyiz.
Şöyle tipiye yakalansam da kalbinden çıkmasam...
Kışımı bahara döndürdün inan.
Bu büyük sevda da arama yalan.
Göz göze gelince olurum tamam.
En derin sevdayı ben sende gördüm.
Saçının teline güllerim değsin.
Ellerimi tuttu,
Gözlerime baktı Loya.
-Aşkın GÜCÜNE inanır mısın sevgilim?
-Elbette inanırım Loya;
En büyük yenilgilerimi onda tattım.
Rojem;
Gökten yağmur damlaları düşer.
İnciler dizilir kirpiklerine.
Ve ben sırılsıklam olurum,
Aşkının kubbesinde...
Kendi eksenimizde dönüyorduk aslında,
Olmazları/değmezleri aşk sanarak.
Dönüyorduk aşkla...
İlk bakışın ders verdi bu yüreğe.
Aşk nedir öğrendim tek heceyle.
Karanlıktım,aydın ettin seninle.
Nefes oldun sen ömrüme hocam.
Gülüşün bahar getirdi kışıma.
Maziye gömdüm yalan aşkını.
Dindirdim gözümden akan yaşımı.
Anılarda bıraktım o bakışını.
Gidiyorum sevgilim ayrıldık işte.
Büyülü masalmış aşk yokmuş işte.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!