Gülüşün, yedi göğe açılan pencere.
Güldün mü "Allahhh..." diyorum."Allahhh..."
Ölümsüz bahçelerdeyim...
Gittin işte kalemim sustu.
Lal oldu dilim sözlerim sustu.
Kırılan kalbimin dehlizlerine düşmüşüm,
Sensiz ha varmışım ha ölmüşüm.
Umutsuzluğumdan mıdır kayboldu yüzün.
Tarifi imkansız bir hüzü,
Ben sensiz ömrümü boşa yaşamışım.
Mevsimlerden sonbahar,kışmışım.
Seninle uzun sürecek bir masala aldanmışım.
Kendi kendimi nasıl da kandırmışım.
Söyle sevdam seni sevmekten nasıl bıkayım?
Baharlarda dalına sarılayım.
Çıkmışsın ömrüm bir yola.
Gidersin kah sağa kah sola.
Gemi gibi sallana sallana.
Varmak mı istersin son limana?
Geçtiğin yollar taş,çakıl,mucur?
İnce bir yol ömür dediğin.
Ne başı senin ne sonu senin.
Bir ağaç gölgesinde tinlenir nefesin,
Ne bahar senin ne kar senin.
Ne yol senin ne yoldaş senin,
Ne sen senin...
Siz bana ne yaptınız.
Gülmeyi unuttum,
Ağlamayı da.
Mutluluklarımı duvara astım,
Mıh gibi çaktım yokluğunda.
Sigara dumanı gibi
Ağaca baktım,
Can vardı.
Ormana baktım,
Hayvan vardı.
Yakana baktım,
Utandım...
O vakit masmavi panjurlu pencereden,
Güneş gülüyordu,
sabaha.
Mor elbiseli begonvil hanıma,
günaydın.
Balıkçı motorlarının uğultusu,


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!