Merdivensiz kuyuda yalnız kaldım.
En derinlerde ben sensizliğe sarıldım.
Sessizce rüyalara daldım.
Uykularımda hayaline aldandım.
Tuttun ellerimi,seninle fırtınaya kapıldım.
Umudumu adında,nefesinde sakladım.
Gurbette benim sıla da.
Nem de benim gam da.
Ahvalimi kime diyem.
Mevlam duyuyor duamda.
Hem sen şiirden anlarsın Loya. Özlemek iki kelime arası uzaklık. Kavuşmak cümle sonu noktası..^
Giderken bıraktıklarımız,
Bıraktığımız yerde kalsaydı keşke.
Zamana yenilmeseydi insan.
Yaşadığımız o an!
En büyük zaferimiz olurdu,
Donup kalsaydı zaman.
Rojem;
Keşke okul yolunda elinde ki kitaplara çarpsaydım,
Belki bir sayfa açılır ve yüreğinin güzelliği dökülürdü...
Zannımca yürek okur-yazarı değildi.
"İhtiyaç anında camı kırınız."cümlesini,
"Canı kırınız" olarak okumuş olmalı.
Gittin işte kalemim sustu.
Lal oldu dilim sözlerim sustu.
Kırılan kalbimin dehlizlerine düşmüşüm,
Sensiz ha varmışım ha ölmüşüm.
Umutsuzluğumdan mıdır kayboldu yüzün.
Tarifi imkansız bir hüzü,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!