Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Sahte bir sevişmenin gölgesi
Yüzüne vuran anlamsızlık,
Satılık keyiflerin arka bahçesi
O çok sevdiğin şehirler
Çembere alınmış kalbin
Yalnızlığın kuşatılmış dört bir yandan

Üzülme dostum
Güneş inadına doğuyorsa da acılarının üstüne
Utanma
Günden güne azalıyorsa da
İçinde her ölüm
Utanma

Gelin beyler
İhale var İhale! ! !

Kan değişecek
Kan...
Şişe şişe

Yasak bir gül büyüttüm avuçlarımda
Rengi kan kırmızısı
Yalnız beni kanatır dikeni
Senin için
Kendim için
Halkım için yasak bir gül büyüttüm

Gözlerinin ışığı çekildiğinden beri gecelerimden
Karanlıkta yüreğim...

Yurdum benim;
Gülümseyişimin ortasındaki gözyaşım

Uğruna çiçeklerini döktüğün yazın umrunda olmasa da
Güzel şey yine de
Tek başına bahar olmaya çalışmak…

Elleri, yüzü kir pas içinde
Ama yüreği beyaza bulanmış bir adam
Sevgisini kuşanıp
Dünyanın en güzel dizeleriyle dayanırsa kapına
Gülümsemeni eksik etme gözlerinden.

Gitme dediğin herkes
Ardına bile bakmadan gitmişse senden...
En çok sevdiklerinse
Yaranda en çok gezinenler
Bir hüzün kuşu tutsak edilmişse göğüs kafesinde

I.

Yok tanımı acının
Hiçbir dilde,
Farklı yaşanır her ölüm
Her hayatta

Ey beni az bulan çoklar
Siz mi fazlaydınız benden
Yoksa ben eksik mi kalmıştım hayata...

En iyi siz koklardınız
Bahçe duvarından sokağa taşan bir manolyayı