Öptüm gözlerinden
dalından koparılmış bir gülü öper gibi
yorgun göz kapaklarını aralayıp
solgun göz bebeklerini öptüm kalbimin dudaklarıyla
kimse görmedi
gözlerinin gülümsemesini benden başka
bir kış kervanı geçer ömrümüzün üstünden
ağlamayı unutmuş gökleri uyandırır
yılların yüzümüzde kıvrılan yorgunluğu
sus pus olmuş ölümün kokusunu andırır
eşyadan çekilir de güneşin tebessümü
LÂL-MELÂL I
Ben mi suçluyum şimdi şehlâ nigâhı varken
Bu dümensiz geminin acep kimdir kaptanı
Bu hüznün sebebini uzaklarda ararken
Yanıbaşımda buldum kalbimi sızlatanı
Ey sevgili hiç sormadın ne haldeyim nerdeyim
hayli zaman beklettiğin ağlattığın yerdeyim
heybemde bitti azığım kaldım uçsuz çöllerde
bir toz duman bir perişan bir uzun seferdeyim
“Biz Sen’i ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik.” (el-Enbiyâ, 107)
I
Bir figan yükseliyor şu dil-i nâlânımdan/ hicranla örselenmiş en elemli yanımdan
güz yankılı bulutlar sardı asumanımı/ solgun renkler kuşattı bağ-ı gülistanımı
çiçeklerin tenine zeval gölgesi düştü/ ne handan güftelere hüznün bestesi düştü
kahr ile bin perişan sensiz göğsümde çarpan/ bir toz duman fırtına denizlerimde kopan
Bir katrecik alev düşer busesinden güllerin
bir yangının ortasında kalıverir bülbüller
bahar ağlar matemine bu aşk hikâyesinin
şebnem döker hicranına yasemenler sümbüller
nilüferin gözyaşında boğulur durgun sular
Zulüm boğaza dayandı/ Beklemeye hal kalmadı
Ateş yandı su da yandı/ Söndürecek kul kalmadı
Can titremez gördüğünden/ Gün beter önceki günden
Sabır halatı kökünden/ Koptu tahammül kalmadı
Hayatın ortasından bakıyoruz bu şehre
ne kalınacak bir yer ne duracak bir zaman
açılmış kanlı bir gül güneş koynunda ufkun
tutup da hülyaların o işveli yüzünü
kıpkızıl gövdesiyle perdeliyor asuman
güneşin feri söner, ömrü kısalır günün
yıldızlar tedirgindir göğün gürültüsünden
hırpalanır kuşluğun ellerinde nergisler
toprak gamla ayrılır o yeşil örtüsünden
matemi sarar kalbi, bu elemli sürgünün
İçimde bir farklı hüzün bu akşam
gözlerimin yaşı yağmura benzer
ufkumda beliren kızıl serencam
kalbimi dağlayan bir kora benzer
hicranıyla sararıp da solduğum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!