Ne zaman ki solmaya başlar gülüşlerimiz
Titrediğinde birden akşam kızılı günler
Yine bir nevbahara açılır düşlerimiz
Nicedir uykudayken nevre durur sürgünler
Her yanda dirilişin zarif işaretleri
sırlıdır kalbim gibi, hayat gibi sırlıdır
dipsiz derinliğinde eritir vakitleri
bilinmez kaç asırdır kaç yüzü ezber etmiş
tutup terse çevirmiş dokunduğu her yeri
karşısında dik durmak ne büyük maharetmiş
Ey sevgili hiç sormadın ne haldeyim nerdeyim
hayli zaman beklettiğin ağlattığın yerdeyim
heybemde bitti azığım kaldım uçsuz çöllerde
bir toz duman bir perişan bir uzun seferdeyim
“Biz Sen’i ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik.” (el-Enbiyâ, 107)
I
Bir figan yükseliyor şu dil-i nâlânımdan/ hicranla örselenmiş en elemli yanımdan
güz yankılı bulutlar sardı asumanımı/ solgun renkler kuşattı bağ-ı gülistanımı
çiçeklerin tenine zeval gölgesi düştü/ ne handan güftelere hüznün bestesi düştü
kahr ile bin perişan sensiz göğsümde çarpan/ bir toz duman fırtına denizlerimde kopan
Hayatın ortasından bakıyoruz bu şehre
ne kalınacak bir yer ne duracak bir zaman
açılmış kanlı bir gül güneş koynunda ufkun
tutup da hülyaların o işveli yüzünü
kıpkızıl gövdesiyle perdeliyor asuman
güneşin feri söner, ömrü kısalır günün
yıldızlar tedirgindir göğün gürültüsünden
hırpalanır kuşluğun ellerinde nergisler
toprak gamla ayrılır o yeşil örtüsünden
matemi sarar kalbi, bu elemli sürgünün
İçimde bir farklı hüzün bu akşam
gözlerimin yaşı yağmura benzer
ufkumda beliren kızıl serencam
kalbimi dağlayan bir kora benzer
hicranıyla sararıp da solduğum
Sen de yalnızsın ben de yalnızım
akıp giden zaman içinde
hep aynı saatte buluşuyoruz seninle
ve aynı hiçliği paylaşıyoruz
esmer bakışlarını dikip üstüme
kimseye açmadığım sırlarımın şâhidi oluyorsun
yine bir şafak söktü, gün yükseldi üstüme
geceleri sağaltan gamzenle uyanmadım
bir inkisarla daha boyun büktü düşlerim
visâlinin rengine bugün de boyanmadım
baygın soluklarıma can umdum nefesinden
kırık dökük bir ömür kıyısında gezdiğin
telaşlı iş yaşamak çarpa çarpa dertlere
en yakından uzağa etrafında gördüğün
bakınıp duruyorsun ölümlü suretlere
makaslıyor tenini içerinde bir sancı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!