Avşarın evini tarumar etmişler
Nice şerefsizler girmiş soyuma
Aç gözleri topraklada doymaz
Nereden gelir,gider soysuzlar.
Hesap kitap yok soyumda
Karışmış her daim soysuza
Hala gülüyor gözlerimiz
Şarkılar da söylüyoruz
Bitip tükenmişiz.
Unutmuşuz insanlığımızı
Tecavüze uğruyor ruhumuz
Da kılımız kıpırdamıyor.
Şahinin pençesinde serçe,
Namlunun ucunda av olayım.
Oltada çırpınan balık,
Bozma doğamı.
Merada ot,
Bayırdan akan dere,
Ne zeytin tanesi kaldı
Ne de bir yudum ayran
Bir kaşık yoğurt
Kase de.
İçine tüküreyim
Dünyanın.
Verecek bir şeyi kalmayınca,
Ne çabuk unutuluyor insan.
Çalı süpürgesi bile daha değerli.
Kapı arkasında duran.
Sen!
Ey 301 insanı yiyen canavar.
Yaradan dan yara bende,
Çare olmaz derler,
Çare ben de.
Hak olan yaratır da,
Bırakır mı yara ben de.
Allah bağlar dilimi
Ne mutlu ki
Hissederim ateşini
Cehennem sen olmasan
Nasıl ısıtırım yüreğimi.
İyi ki varsın,
Ateşin var
Cehenneminede razıyım.
Yetere ki insan eyle!
Ne el etek öptür,
Zalimin kapısında.
Ne zalim eyle
İnsanın başında.
Sararan yaprağın düştüğü gibi
Zamanı gelince
Düşmeli toprağa tohum
Beli bükülmeli insanın
Zamanı gelince.
Zamanı geldiğinde
Öyle bir açlık var ki
İçim de.
Hiç görmemişim,
Hiç duymamışım
Hiç okumamışım,
Hiç anlamamışım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!