Geldi mi sonbahar gönlümü bir hüzün kaplar!
Düşer bir bir dallardan sarı yapraklar...
Sürüklenir rüzgârın önünde eski günlerini arar,
Geçti ilkbahar,yaz...Geldi sonbahar.
Günler,aylar,mevsimler...Birbirini kovalar,
Kahve gözlerini sevdiğim güzel
Yakıyor içimi bir kızıl güneş
Boşaltsam da denizi içime
Sönmez yüreğimdeki bu ateş…
Etsen de bana bin türlü cefa
Vazgeçmem güzelim senden asla
Seviyorum sevmeyi
Seviyorum sevdiğimi sevmeyi
Seviyorum sevenleri sevmeyi.
Seviyorum, kendimi değil ama;
Sevdiğimi övmeyi…
Seviyorum kendi olanları
Dünya seninle değerli,seninle güzel
Ne yapayım içinde senin olmadığın dünyayı ben!
Beş paraya verseler almam.
Ne yapayım senin içinde olmadığın rüyayı ben!
İçinde sen yoksan ben o uykuya dalmam.
Ne yapayım senin olmadığın dünyada ben gülmeyi!
Sen yoksun diye yanımda,
Şu sıcak yaz günlerinde,
Buzlar dolaşmaya başladı kanımda…
Gözlerin nerde diye sorma bana,
Gönderdim gözlerimi
Göçmen kuşlarla sana…
Sevmek için yaratılmıştır kadın
Dövmek için değil…
Seveceksin kadını.
Okşayacaksın hem başını hem adını.
Sevmek için yaratılmıştır kadın
Dövmek için değil…
Çok sıcak hava,çok sıcak!
Yok mu kıştan kalma bir gün
Yok mu bir meltem
Başımızı okşayacak…
Güneş bulut,
Sıcak yağıyor buluttan sağnak sağnak…
Can dostumdur çay benim
Kolay kolay güvenmem kimseye ben.
Fakat tamdır ona güvenim.
Hiç kimsede yoktur bu ahenk;
Bu güzellik,bu koku,bu renk…
Aramızda ne merasim ne resmiyet…
Güzeller içinde en güzeldir şiir
Güzel peşinde koşan avcıdır şair
Dil içinde çok özel bir dildir şiir
En güzeli konuşan savcıdır şair.
Âşık bülbülün dilinde güldür şiir
Kısa tüylü, ağır başlıdır kedim
Adına ben Şerbet Hanım dedim.
Bir tek kelime bilir,derim“gel gel”
Mutlu olur başını okşarsa bir el.
Gel gel deyince hemen gelir Şerbet,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!