Kır çiçekleri topladım,
Gönlümün bahçesinden.
Kalbimi de koydum içine,
Sana gönderdim kalbimle
Belki beni seversin diye!
Ben bir koca çınarım!
Bugün benim doğum günüm,
Bol olsun toprağım...
Bir yaprak daha düştü dalımdan,
Sürüklendi rüzgârın önünde,
Toprağa karıştı yaprağım...
Ay,güneş,yıldız,ırmak; her şey akar,
Ateş yakar,fırtına doğurur rüzgâr.
Hepsinin kalbi birgün toprakta atar.
Kimseye kalmaz bu dünya,
Götüreceği bir bez parçası,
El kadar.
Bugün hava güzel!
Bugün on on dört Aralık iki bin on dört...
Kışın ortası.
Günlük güneşlik her yer!
Pırıl pırıl...
Tam deniz havası..
Bir gözün bir göze bakışıdır bu,
Bir gözün bir gözden yol bulup
Bir yüreğe hızlı bir akışıdır bu.
Hiçbir bakış bu göze böyle bakmadı,
Hiçbir yakış bu yüreği böyle yakmadı,
Hiçbir akış bu yüreğe böyle akmadı,
Uyandı çiçekler gecenin karanlığından,
Aldılar renklerini gökkuşağından.
Pembe,kırmızı,beyaz,mor; ateş kızılı nar...
Geldi uyanış mevsimi ilkbahar.
Sevgi açtı, kollarını maviye uzatan ağaçlar,
Güneşin ülkesi Antalya'dan çıktım yola,
İçimde portakal çiçeği kokusunu duya duya.
Gezdim Göller Yöresi'ni, Burdur'u,
Isparta güllerin ana yurdu.
Vatanım,güzel yurdum,anadolu!
Kendini Kafdağı’nda erimez kar sanıyor
Şu fani dünyayı kendine yâr sanıyor
Tepeden bakıyor yere,yüreğinde kibir
Kibir ile sarhoş, Azrail’i kör sanıyor.
Hareket ve davranışlarında çalımlıdır,
Kışın bütün damarlardan akarken kar,
Kim demiş kışın göğsünde olmaz bahar.
Bir kardelen beyaz örtünün altından
Kaldırmış başını tebessümle bakar.
Asıl kır çiçekleriyle gelir bahar,
Bir gece yarısı asfalt yoldan yürüyorum,
Birkaç sokak lambası yanıyor,sokaklar loş…
Sokak başında birkaç karartı görüyorum,
Birkaç sokak köpeği dışında yollar bomboş…
Bulutlar…taze yağmur kokusu alıyorum,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!