Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Hayallerim âh çekiyor arkamdan
Yara aldım yelkovanla savaşta
İhtiyarlık yaman tuttu yakamdan
Adım atmak zor geliyor bu yaşta

Sanırdım ki bu han heva, haz için

Kem kelamı hoş gösterip deseler de "budur ziynet"
Can özünden sevgi derip akmaktır asıl meziyet

Diken batsa bile ele, gönül konmaz gonca güle
Can yanarken; sevgi ile, bakmaktır asıl meziyet

Boşaldıkça dol ırmaktan
Aşka nazır arkın olsun
İmtina et kalp kırmaktan
Ki zalimden farkın olsun

İradeni mimar eyle

"Devlet malı deniz..." lafından bıktık
Sözümü yabana atma Eymen’im
’Nihayet ben de bir memurum artık’
Diyerek yan gelip yatma Eymen’im!

Şerefli payen var, tertemiz mayan

İblis esir almışsa âdemî idrak, us'u
Arsızlık için âlem uçsuz bucaksız saha...
Altını olsa dahi iki vâdi dolusu
Tıynetinin gereği, "ver!" diyor biraz daha..

Beyhûde değil, hâşâ; boşa gelmedi Kur'an

Kim bilir bir kadının bu kaçıncı feryadı
Şu ülkede huzuru talan ettiniz... talan!
Emin olun tükendi sabırların miadı
Paramparça... bir yığın; umuttan arta kalan
Bu milletin başına bela oldunuz ulan!

Kör gecede hüzne hamak örmeyen
Kördüğüm ne ilmek nasıl ne bilsin
Talihini musallada görmeyen
Acı acı gülmek nasıl ne bilsin

Bendim lavı yüreğinde taşıyan

Dünya bir ara liman
Yarına olmaz güman
Kibirle gezen ey can
Handa hancı değilsin

Her yol çıkar Hünkâr'a

Dört bir yanda feryat figan; kurtulmak zor cendereden
Ah çekenler hep müslüman; tefekkür et...Düşün! Neden?

"Sus!" diyorlar her tahkire, ağır gelir bu fakire
Müslümana dar bu küre; tefekkür et...Düşün! Neden?

Say ki âlem ünsüz idi, teşrifinle ün verdin
Tarihe şan, asra destan, kutlanacak gün verdin
Muktedirsen şems'i gökten, mührü Hakk'tan alsana!
Aklı benlik pençesinde debelenen ey bedbin!
Zirveleri kibir kokan Kaf Dağı'ndan yere in!
Duy ne diyor anne sütü, parmak ucu, bal sana!