Sırtını dönmüşsün, çıkmıyor sesin
Kırgın mı, kızgın mı, küs müsün çocuk?
Cennette firdevs mi açık adresin?
Ruhlar âleminde süs müsün çocuk?
Pas tutan kalp bulduk uyuşmuş tende
"Utan!" Diyordu bana yüzünü ekşiterek
Utan ki; her bakışa hazdan limitim olsun
Miskinliği elinin tersi ile iterek
Utan ki; insanlardan yine ümidim olsun
Belli ki kararlıydı; öfkesini, kinini
Yükledim hasretimi rüzgârın kanadına
Enginlere ulaşıp sarp dağları aşacak.
Ses verip yüreğimin dinmeyen feryadına
Bir meltemin ucunda yârime ulaşacak.
Haber saldım kuşlarla; peşindeyim, biliyor
Ne intizâr eder ne zâr ederdim
Gülzâr-ı gönülde odam olaydı
Sînemi hüzüne mezar ederdim
Selamı kestiğim adam olaydı
Haddimi aşıpta tutmadım teste
Hayrı şerden ayırmak düne dek kolay işti
Artık doğruyu tesbit zor durum oldu Hasan
Ay, gün, saat, an... ne ki, meclis bile değişti
Hainleri besleyen bir kurum oldu Hasan
Hergün kar bulaştıkça yazlık ayakkabıma
Say ki derdin koca dev, kararlı ve çok hırçın
Üstüne benzin döküp kibridi çakmak olmaz
"Keşke"lerin oduna odun atsa da bir cin
Yine de bir bit için yorganı yakmak olmaz
Îmân ile bezenmişse serden âleme bakış
Tefekküre öz toplar göz; rengârenk, nakış nakış...
Nazar edip kâinâta daracık pencereden
Kurtulmak zor cendereden; düşün bir "azap neden?"
Bazen durdu sansak bile, akıp gider, durmaz zaman
Tükenmesin hiç umutlar, demeyelim; eyvah, aman
Diyelim ki efkâr bastı, gönlünüzü; hem, pek yaman
Hayır nede bilinmez ki, tevekkül et Yaradan'a!
Dertler olur düğüm düğüm, bitmek bilmez telaşeler
Bir ışık yak karanlıkta, sanma bir gün solar gider
Âlim insan güle benzer, kokusunu salar gider.
Deme, "kimse kadir bilmez, öğüdümü alan olmaz
Açan gülüm dalda kalmaz, hoyrat eller yolar, gider."
🍁Genden gelen tez kırılma huyum var
Ezildikçe kaderime küserim
Gözlerimde her dem acı suyum var
Üzüldükçe kaderime küserim
🍁Sarsılınca sol yanımda can surum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!