İmar gerek diyerek gönlümdeki yapıyı
İçimdeki fenayı talanı kast eyledim
Derdi dünya olana kapadım her kapıyı
Dünya kadar dertleri olanı dost eyledim
Sevgi dolu bu gönlüm altmış senelik bi sur
Kaderin kudret kalemi
Yollarımı "koş"a yazmış.
Demiş "gülmek, sana haram"
Gözlerimi "yaş"a yazmış.
Sonbaharın ertesinde
Bakmayın Yelkovana, saatin tik-tak'ına
Akrep hüznüme esir; an duruyor bu gece
Elemin y/eli değdi mehtabın her akına
Öne eğilen başım yan duruyor bu gece
***
Talihi kör aşığı tarife ter gerekmez
Ya gözünde yaşından ya kışından bellidir
Vuslatın üzerine karanlık çöker çökmez
Aldığı her nefesi yakışından bellidir
Fermanı hicrân için yazmış ise Yaratan
⚘Ey üç günlük süslü handa hadsiz hayali yüklenen!
Bir fanisin; kundağından dar çukura sürüklenen
Ne şan şöhret ne de servet; Hakk'a taattır beklenen
Çok şey çeker nefsin canı; hırs insanı helak eyler!
Geldiğinde karar ânı, son sözü hep kader söyler!
"Kökleri âtide koca devlet"tik
Hâdim-i İslâm'ken ırkımız bizim...
Küçük bir beyliği eşsiz dev ettik
Bir orduya eşti kırkımız bizim.
Dikeni "yakışır" diyerek güle
Çetelesi tutulur aşikâr olan zikrin
Âkıbeti bilen çün ağızlar sırra kutu...
Her kim ki zorluk çeker hazmında farklı fikrin
Giz etsin kelâmını, tercih etsin sükûtu.
Çok kişinin çektiği dilinin belâsından
Sevgisiz kalplerde dem yapmış elem
Dün gülen gözlerden kan akar bugün
Âsâr-ı nefise sunsa da kalem
Şiire, sanata kim bakar bugün
Kalpte kök salınca zerki benlik ur
Aşkının uğruna gam girdabına
"Dalarım" demişti; yâr...diye sevdim.
"Umudun olurum, çile kabına
Dolarım" demişti; yâr diye sevdim.
Hayatın gerçeği geceye inat
Tozpembe sanmıştım; yer, gök, kâinat.
El ayak çekilince, her gece sessiz sessiz
Gönüllerde bir otağ, dertli baş arar hüzün.
Güz güneşine benzer; tebessümden yoktur iz
Solmuş, sararmış çehre; çatık kaş arar hüzün.
Elde mendil, dilde âh, gözde yaş arar hüzün.


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!