Ayrılık kaderse sitem nafile
Gözünden yaşları sil Canım Anam.
Zannetme unuttum, rüyamda bile
Her an aklımdasın bil Canım Anam.
Hüzüne esirse şayet sevincin
Ne dedim ki sanki, çekiysen naza
Mazimi süsliyen anı'msan Bayburt
Sevenden gıshandım, oldu bi gaza
Atan damarımsan, ganımsan Bayburt
Adın lugatımda aşka parola
Kör talihim sezemedi pusuyu
Hüzün yine kapı çaldı bu gece
Yıkıp gönül barajını gam suyu
Kirpiklerim naçar kaldı bu gece
Hayallerim düşünce dar dehlize
Kibri tarif için derse ne gerek
İşte Netenyahu, Tramp'ta surat
Biri kuduz çakal biri engerek
Bunlar yaşadıkça tüm yollar Sırat
Davetken zillite her vebalimiz
Düşündün mü, neden hâlin perişan
Söz dilinden, saz telinden muzdarip?
Dün sen iken zaman ile yarışan
Yelkovana esir düştün, ne garip!
Hatırla bir kimdi ceddin kim atan
Cök dese de bazen kader, direnmektir asıl hüner
Her dert er-geç birgün diner, bâki değil hiç bir keder!
Yeis umuda mızraktır; keder, kasvet kalpte kirdir.
Kim ki umuttan uzaktır; bil ki bedbahttır, fakirdir.
"Şairim ben" dese de her üç kişiden beşi
Şiir bir aşk ateşi; yürek yakan yeli var
Edebî güzergâhta sayısız kalem leşi
Tarihî Bilirkişi, gömülecek ölü var.
Elimde kara kalem yakalayıp o ânı
"Affet" desen artık neye yarar ki?
Pişmanlığa anlam bulmak zor şimdi
Yaşananlar kalbe öyle zarar ki
Sol yanımda yaralarım kor şimdi.
Hiç ayrılmaz bir bütündük biz güyâ
Bozukmuş, bilemedim, bahtımın pusulası
Hoyrat esen rüzgârlar belirledi yönümü.
Tam, "okunacak" derken, son kederin salâsı
Bu limanda da yine, çile kesti önümü.
Aldırmam, gülenlerin alaylı bakışına
Rabb’bini bilen kişi, cürme çobanlık etmez
Her ana anlam yükler, boşa nefes tüketmez
Bilir ki, bir nimete, bir ömür şükür yetmez...
Benliğe pâye veren, hicap duyar, ar eder
Kâinâta bakan göz, aczini ikrâr eder.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!