Sükût-u hayâlime sebep ne diye sorma!
Zehir ol, yine süzül, yüreğime ak, yeter.
Acıma hiç halime; artık dilimi yorma!
Madem sitem söze zül; gözlerime bak, yeter.
Mutluluk veriyorsa feryâd figân edişim
Sevdanı yükledim her gün, her ana
Yâr...Dedim...insafsız...Gülerek gitti.
Etme ne olursun! Sensizlik bana
"Kor"...Dedim...insafsız...Gülerek gitti.
Önünde diz çöktüm! Deme "nafile"
Cürm ustası İblis'e her kim olursa çömez
Haramı helal sanar, günahı leziz çerez
"Laf aramızda kalsın" diye başlar çoğu kez
Tüm ecri heder eder ağızda bir parça et
Kulaklara eziyet, dil için kirdir gıybet
Algının pençesinde perişan olunca us
Zannediyorsunuz ki, can bir tek size mahsus
Ne zaman az dağılsa şefkati boğan o pus
Kandırdınız milleti nankördür diye diye
Zerre vicdanı olan dokunmasın kediye
Yarılsın istiyorum ayak bastığım her yer
Hep ölümü anmakmış Gazze'de çocuk olmak
Saatimi neşeye boşa kurmuşum meğer
Dikeni gül sanmakmış Gazze'de çocuk olmak
Dünya denen bu âlemden geçerken
Hayır ve şer iki ize rastladım.
"Buldum" deyip hakikati uçarken
Giz içinde nice gize rastladım.
Sanırdım ki mevsim hep yaz, hep bahar
Yaram derin, tabip nâçar
Dost sandığım eldi, geçti...
Kasvet okun atmış, kaçar
Yüreğimi deldi geçti.
Bu nasıl iş, nasıl mizan?
Dayanılmaz oldu hasretin yükü
Dağlandı yüreğim her gün ateşte
Ağıda dönüştü bu hazin öykü
İster tan doğarken, istersen beşte
Gel artık birtanem, gel artık işte...
Vursanda mührünü gönül yarama
Onurdur uğruna döktüğüm bu ter
Kalbimde sayısız kırık var ama
Geçmişi yakmaya gel demen yeter
Ne gerek vîrane can kafesine
Çok fırtına gördü bu gamlı sînem
Ağlarsam aldırma; es bundan sonra!
Ne "aşkım" de artık, ne de "birtanem"
Selâmı sabahı kes bundan sonra.
Varsın gönül kabım yaş ile dolsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!