Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Zilleti hak etmişse aranmaz başka sebep;
Bir Arslanın peşine çelimsiz enik düşer...
Dil âh'ı tüketmişse, özen gösterse de hep
Yunusca yazan kalem, "Yavuz'a" yenik düşer...

Her kim ki kâle almaz serpilirken nifâkı

Bakmayın hâlime, saçımda aka
Parmak ısırtırdım yirmilik gence
Ne neşem eksikti ne de fiyaka
Diyabet yolumu kesmeden önce
Kapayıp dostluğa her ihtimali
"Belayım" diyordu lisan-ı hâli

Ne desem almıyor kafan; bilmem nasıl birisin sen
Ne vicdanın var ne vefan insanlıktan berisin sen

Us dedikçe "Yeter; uyan!" sabır kızdı dedi "Dayan!"
Ayan oldu bugün foyan; kovulmuşun erisin sen

SİLKELEN BİR!

Hâlıkından rızk uman çok hiç meşakkat çekmeden
Oysa toprak sofra kurmaz meyva vermez ekmeden!
Silkelen bir ey utanmaz cürm-ü meşhud madrabaz
Sen felekten gün çalarken bastığın yer çökmeden!

*** MÜJDE *** (TÜRKiYE YÜZYILI)

Bulutlarda bir telaş var ufaktan
Şimşek çaktı, rahmet yağmak üzere
Bir asırdır göz diktiğim ufuktan
İzin çıktı, güneş doğmak üzere

Halk içinde muteber bir nesne yok nîmet gibi
Olmayâ nimet cihanda köftelik bol et gibi
*
Her konakta ete rağbet bal börekten çok ama
Az maaşla geçinen çün zam uçan bir jet gibi
*

Ey sefil benliğim nefse yâr âmâ
Görmeyi başar ki us ibret alsın
Gülzâr-ı gönülde diken var ama
Dermeyi başar ki hoş sadân kalsın

Akıl başta iken mel'una taat

Her bakışın bir nakıştı aşkımda
Adını ben cana yazdım sevgili
En mutena yeri verdim köşkümde
Damarımda kana yazdım sevgili

Yeminliydik aşkımıza taate

Bir acayip; azdı bu yaz sineklerin sivrisi
Ardı sıra ordusunu getiriyor her gece
İçlerinde en zalımı, arıdan az irisi
Yatağımın baş ucuna oturuyor her gece

Yaşlı yorgun bedenimi benzeterek batağa

Güvenme kör talihine
Sanma düşsen tutar seni
Delil bulsa aleyhine
Bil ki o an satar seni

Bilmeyenler dost zanneder