Ana içeriğe atla

Marâ'ya 7 Şiiri - Meryem Kargi

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Meryem Kargi
24

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Marâ'ya 7

Sevgilim,
Bir bakışınla beni hayata bağlıyorsun.
Bunu sana nasıl anlatayım?
Öyle büyük cümleler kurmak istemiyorum.
Çünkü seninle karşılaşmak bazen en sade şeylerin bile yeniden güzel olduğunu görmek gibi.
Bir sabah göğe bakmak gibi mesela.
Bir martının rüzgâra bırakması kendini.
Bir ağacın durup dururken çiçek açması.
Seni gördüğüm zaman içimde buna benzer bir şey oluyor.
Kalbim hızlanıyor diye anlatırsam eksik kalır.
Ben daha çok dünyaya yaklaşıyorum.
Sanki aramızdaki bütün mesafeler değil de, benimle hayat arasındaki uzaklık kapanıyor.
Kalabalığın içinde seni fark ettiğim an,
yüzüne bakmadan önce göğe bakasım geliyor.
Bilmem neden.
Belki gökyüzü de senin gibi geliyor bana.
Uzak ama içimi ferahlatan.
Sessiz ama umut veren.
Orada olduğunu bildiğim için iyi hissettiren.
O anda dünyanın bütün telaşı biraz hafifliyor.
Sokaklar daha aydınlık oluyor.
Rüzgâr daha yumuşak esiyor.
İnsanlar daha az yabancı görünüyor gözüme.
Sanki sen yalnızca bulunduğun yeri değil, dokunamadığın yerleri de güzelleştiriyorsun.
Senin var olduğunu bilmek bazen bütün gün yetiyor bana.
Çünkü sen benim içimde yalnızca bir sevgi değilsin.
Bir kuvvetsin.
Yarınlara doğru iten.
Karanlık günlerden geçirip ışığa çıkaran.
Yorulduğum zaman omzuma dokunan görünmez bir el gibi.
Seni düşününce içimde korku büyümüyor.
Özlem büyüyor belki.
Ama ondan da çok umut büyüyor.
Bir günün geleceğine,
bir kapının açılacağına,
hayatın güzel şeyleri acele etmeden hazırladığına dair umut.
Bu yüzden seni severken beklemiyor gibi hissediyorum kendimi.
Daha çok inanıyor gibi.
Bir tohumun toprağa inanması gibi.
Bir nehrin denize.
Bir kuşun gökyüzüne.
Ben de sana bakınca hayata inanıyorum.
Ve galiba en çok bu yüzden seviyorum seni.
Çünkü bazı insanlar sevildiği için güzel değildir.
Bazı insanlar vardır;
onların varlığı yüzünden dünya güzel görünür.
Ve sen,
benim göğe daha uzun bakmama sebep olan insansın.
Çünkü ne zaman seni görsem,
içimde yalnızca kalbim değil,
bütün yarınlarım gülümsemeye başlıyor.
Sanki göğsümün içinde sakladığım bütün baharlar aynı anda uyanıyor.
Sanki dünya, unuttuğu bir şarkıyı yeniden hatırlıyor.
Ve ben o an anlıyorum ki,
insanı hayata bağlayan şey nefes almak değil.
İçinde hâlâ çiçek açan bir umut taşıyabilmek.
Seninle karşılaştığım her gün,
gökyüzü biraz daha yükseliyor gözümde.
Bulutlar biraz daha beyaz.
Rüzgâr biraz daha genç esiyor.
Çünkü sen bana yalnızca sevgiyi değil,
dünyanın hâlâ güzel bir yer olabileceğini hatırlatıyorsun.
Öyle ki bazen sana baktığımda,
sanki bütün ömrüm bir pencere oluyor da,
içeri yalnızca ışık doluyor.
Ve ben artık biliyorum sevgilim;
bazı insanlar kalbimize girmez.
Bazı insanlar kalbimizin attığı sebebe dönüşür.
Sen benim sevdiğim insan değilsin yalnızca.
Sen, bu dünyaya her sabah biraz daha inanma sebebimsin.
Ve ben seni gördüğümde, bir insana kavuşmuş gibi değil; hayata yeniden kavuşmuş gibi oluyorum.

Meryem Kargi
Kayıt Tarihi : 22.11.2026 21:23:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!