O göçmen, o kırmızı,
O darmadağın saçların.
Ve sonra o küçük,
O çocuksu şımarıklığın..
Bir elma soyuyorsun,
Sanki dünyayı ilk kez yıkıyor tanrı.
Tenin taze bir mahur makamı
Hem evde kalmak gibi
Yanağındaki acemi kıvrımda
Soyunuyor zaman
Seni sevmek
Çocukça bir kaçakçılığa katmak kenti
Kaldırımlar ıslanıyor
Elin bende kalıyor
İçim gidiyor...
Kayıt Tarihi : 2.10.2026 16:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!