Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Başımda döner bulutlar
Durma gel canım nerdesin
Çiçeklenirken umutlar
Durma gel hani nerdesin

Sevdanla taşıp dolmuşum

Neye nefes veren sevda
Sazıma ses veren sevda
Yarama es veren sevda
Yüreği kor eden sevda

Kışı bahar eden sevda

Çocuk oldum beş yaşında
Hilal oldum yar kaşında
Nefsim musalla taşında
Seni düşünürken canan

Diken alır gül satarım

Öyle kitapta değil
Öyle ütopya değil
Bırakın
Özgünlüğüyle
Özgürlüğüyle
Özgüveniyle

DAHA NE OLSUN!

Neyim yok ki
Yüreğim yalnız
Yüreğim sessiz
Yüreğim sensiz

Bir resim
Kitap okuyan çocuk
Önünde diz çökmüş on tonluk fil..

Çökerten koca fili
Çocuktaki safi sevgi mi?

Göz kırpar yıldızlar gibi
Baharda mavruzlar gibi
Öyle mahzun bakışı var
Bulut ayı gizler gibi

Serpilmiş selviler gibi

Kış geçer yaz gelir her ilkbaharda
Çiçeğe durmuş bir nisan gibisin
Ay doğar gün doğar tanda seherde
Aşığın sazında lisan gibisin

Sendedir yaşamın serveti demi

Cahil sözü kurşun gibi
Karanlığa düşüp kaldım
Anlamazlar sözü sazı
Ne söylenir şaşıp kaldım

Kaybeden biz zaylar bize

BURASI KAPİTALİZMİN CAN PAZARI

Burası kapitalizmin can pazarı
Yerle bir etmişler aşkı hazarı (barışı)
Güce tapar kalemşoru yazarı
Satar hakkı halkı anın şanını