Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

MAHŞER GÜNÜ HERKES EŞİT

Madem meyil çeşit çeşit
Onu terk buna erk niye
Mahşer günü herkes eşit
Dünyadaki bu fark niye

Kuşku
Ah kuşku!
Karanlığın şeytanı
Kara karga
Ne yaptın
Neye benzettin

KUŞLAR VE AŞK

'kuşlar aşktan anlamaz, demiş bir şair''
deki
O, kuştan ne anlar, kuşu ne bilir

KOYUP DA GİTTİN NAZLI YAR

Boğazımda bir hıçkırık
Bırakıp gittin nazlı yar
Yürek buruk yürek kırık
Koyup da gittin nazlı yar

KUL KÖLE OL SÜRÜN ARA
DEMİŞLER
Kâğıdı boyayıp para demişler
Önünü kesip fukara demişler
Kardeşi yoldaşı insanlığı at
Kul köle ol sürün ara demişler

KIŞIN CEFASIDIR KIZILI GÜLÜN

Kışın cefasıdır kızılı gülün
Gülün vefasıdır şirini balın
Güneşin sevdasıdır yeşili dalın
Nefsin efendisi ol da öyle gel

KOĞUŞ ARKADAŞLIĞI SENİNKİSİ

Senin değilse
Ormanın yeşili,
Kırların sümbülü menekşesi
Senin degilse toprağın bereketi

Güzeli rüsva edip dağa salıp
Kıymet bilmeyene yar olmayasın
Sabinin sübyanın günahın alıp
Mazlumun hakkıyla var olmayasın

Kinin ile yüreğin(i) dar eyleme

Yol üstünde solmuş bir çiçek gördüm
Kıymet bilmeyene yar olmuş nidem
Silip gözyaşını yüzüme sürdüm
Sevdası başına kar olmuş nidem

Bağı bozulmuş gülü talan olmuş

KOKUNDA YATIR BENİ

Özledim yar sesini
Gül kokan nefesini
Sensiz gurbet bu yerler
De seveyim nesini