Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

YANMA

madde yanar
har ile cibrinden
gübüründen arınır
insan yanar

Yoksulluktan ar etmişim
Namusluyu yar etmişim
Sevdasını nar etmişim
Yanmışım tutulmuşum ben

Zalimlere yuh demşim

Ömür durmaz biter gider
Önü sonu yiter gider
Felek bakmaz kimsin nesin
Çiftesini atar gider

Yâri yakmasın sözümüz

YAR GÜLÜMSERSE İLK BAHAR

Çisen çisem yağsa da kar
Yar gülümserse ilkbahar
Haktan gelen baş üstüne
Hasret hangi yere sığar

Vampirlerde bir korku
Yarasalarda bir telaş
Üstüne üstüne gelince güneş
Mahmut Nazik

ömrünün baharında …
ne yazayım ki….
ilk baharı bile değil..
cemre yeni düşmüştü işte…
dostlarından duydum...
ben tanımadım...

TURNALAR GELMİŞ DE CEME DURMUŞLAR

Turnalar gelmiş de ceme durmuşlar
Canı cananla âdeme durmuşlar
Narı bade edip deme durmuşlar
Aşktan sarhoş olmuş mestane turnam

VURULDUĞUM YERDE SEVDİM

Tırpan yemiş ekin oldum
Derildiğim yerde sevdim
Ölümlere yakın oldum
Dirildiğim yerde sevdim

YAHUDİ

Yahudileri severim
Ne sürü
Ne davar
Hepsi de çalışkan

YALANCI

Sevdamız oldu rüya
Kırdı kandını riya
Hani ölürdün yoluma
Yani severdin güya