Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

SEN O ZAMAN GÖR İNSANI

Saray avazıyla üren
Köpek olup yer insanı
Boş yaşayıp safa süren
Istıraba kor insanı

Sen
Seni değil
Diğerini sev
Çolağın eli
Sen ahrazın dili ol
Ağlayanın mendili

Sende Soru Sende Cevap Ayrı Ayrı Yol Yaratmış

Şu feleğin işine bak
Nasıl da bir kul yaratmış
Dünyanın gidişine bak
Keçi gitmez yol yaratmış

SENİ SORDUM

Seni sordum,
Bir gece vakti;
Çalıp da kapısını yıldızların.

gururun köksüz bir ağaç
yel esse yerle bir
kinin kibrin günahın
bir gözünde yuvalanmış kalbinin
bir yumak kıl kurdu cerahat içinde
içinde boğulan kim kalbindekinin

yürüyüşün çiçek uçurur
gelişin köy göçürür
hangi çölün ceylanısın sen
hangi göçerin kızısın
hangi yaylanın çiçeği

SEVGİYE TUZAKLAR KURMAYIN BEYLER

Diken çatlar sevda ile güllenir
Bebek büyür sevgi ile dillenir
Ham meyveler sevgi ile ballanır
Sevgiye tuzaklar kurmayın beyler

Her şey
İlk gün ki gibi bende
Her şey yerli yerinde
Ya sen
Ne yaptın onca zaman
Bir şey kaldı mı sende.

Pencereden taş geçti
Çatılmış bir kaş geçti
Günaydın günah mı ki
Mevsim kış günün boş geçti

Pencereden kuş gelir

AĞLARKEN GÖRDÜM HALLAÇ’I

Alın terim, kan emeğim zay(i) olur
Soyguncuya vurguncuya pay olur
Ahir ömrüm feryat figan vay olur
Hükmün nedir ümmetine yarabbi