Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

SENİ SORDUM

Seni sordum,
Bir gece vakti;
Çalıp da kapısını yıldızların.

SENİ SEVDİM DİYE
CANAN
Kara kıştım nisan oldum
Seni sevdim diye canan
Tövbe ettim insan oldum
Seni sevdim diye canan

Sende Soru Sende Cevap Ayrı Ayrı Yol Yaratmış

Şu feleğin işine bak
Nasıl da bir kul yaratmış
Dünyanın gidişine bak
Keçi gitmez yol yaratmış

SEN O ZAMAN GÖR İNSANI

Saray avazıyla üren
Köpek olup yer insanı
Boş yaşayıp safa süren
Istıraba kor insanı

Sen
Seni değil
Diğerini sev
Çolağın eli
Sen ahrazın dili ol
Ağlayanın mendili

gururun köksüz bir ağaç
yel esse yerle bir
kinin kibrin günahın
bir gözünde yuvalanmış kalbinin
bir yumak kıl kurdu cerahat içinde
içinde boğulan kim kalbindekinin

Sevdim işte
Kedi gibi ayağıma dolaşsan da
Katran gibi yüzüme bulaşsan da
Köpek gibi dalaşsan da sevdim.
Başıma bin bir bela açsan da sevdim

SEVDASIZ YÜREK NEYE YARAR

Hakka vurulmuşsun kanadın kanar
Aşkla durulmuşsun yüreğin yanar
Yansın kanasın boş ver be adamım
Sevdasız bir yürek de neye yarar

Balı acıya katmışım
Ekşi tatlı mayhoşum ben
Yürekte tüfek çatmışım
On iki ay sarhoşum ben

Altın iken pul olmuşum

Yılanın yavrusu olmaz mı yılan
Bin yalanın tohumudur bir yalan
Nefsin olmuş da sevdana düşman
Dostlar saçın başın yolmuş bak hele

Ölümü öldürmek sevgiyle olur