Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

TANRI SEVGİ RESUL TUTTUĞUN ELDİR

Resullah’ı orda burda arama
Aslı yüreğinde açan bir güldür
Şefkatle, rikkatle dokun yarama
Resul sevgi ile tuttuğun eldir

SÜRREALİST

Kusura bakmayın abisi
Dünya hali
başımızda olunca
el şeyiyle gerdeğe giren bir vali

SÜVARİSİ TUTMUŞTU RÜZGÂRIN YELESİNDEN

Sen ki
Bilmiyorsun ama
Tepeden tırnağa sevgisin.
Korkularınla yüzleşmek

Şu yalnız kalbime kurdun tahtını
El aleme gülüp benden kaçan yar
Derede tepede arar bahtını
Orda burda daldan dala uçan yar

Sevdan yüreğimde bir koca çınar

Şu dağlarda ölenleri
Ölenlere gülenleri
Buna neden olanları
Yazmıyorsan suçlusun sen

Helale haram katmışsan

Ağızlar kıç olmuş kıçlar da ağız
Ötürür babam ötürür ötürür
Sahibini sesi itten de yağız
Öttürür babam öttürür öttürür

Bilir misin kimdir seni bozanı

Çocuk oldum beş yaşında
Hilal oldum yar kaşında
Nefsim musalla taşında
Seni düşünürken canan

Diken alır gül satarım

DİNİNİZİN GIYMETİNİ BÜLÜN

Galiba Şholov’un veya Dostoviyeski’nin bir romanında şöyle bir cümle vardı:....öyle ki farklı bir söze tahammül edemeyecek kadar despot ve cahil, bir romanı bırak, bir makaleyi baştan sona okuyamayacak kadar… tembel ve acizdi,”
Bir bilgeye: sen nereden öğrendin bunca deneyimi, olgunluğu diye sorarlar.
O da:
1- CAHİLLERDEN

Öyle kitapta değil
Öyle ütopya değil
Bırakın
Özgünlüğüyle
Özgürlüğüyle
Özgüveniyle

DAHA NE OLSUN!

Neyim yok ki
Yüreğim yalnız
Yüreğim sessiz
Yüreğim sensiz