Bazen oturduğum yerde
Dalar giderim
Sensizliğin dalgalarıyla boğuşurum
Durgun bulanık anıların kırıntısıyla
Yarına bir daha hüzün çeltiği atan
Sevdamla yok olur giderim
Öyle işlemişsin ki içime
Gecenin solgun ışında
Solmuş, dökülmüş duvarların
Köşesinde
Türküler yaktığım sazımın
Kopmuş telinde
Masama koydum
Tek tek kadehleri
Sarhoş olmak istedim
Seni unutmak için değil
Seni tekrar tekrar yasamak
Sevmek için
Her mevsimin adı sensizlik
Hüzün mevsimi
Rüzgârla savrulan yaprakla özlemlerimi
Serinlettim
Yüreğimdeki sensizliğin hasret közlerini
Yaktım
Pervasız olan ömrü aşk baki çölünde
Sevda sız bırakma ya rabbi ya müntekim
Nefesimizi kirli çukurlara düşürme
Batılın kovanından fitne balı yedirme
Dininin direğiyle yoğrulan vatanmı
Ömrümün bir dakikasıda
Sensiz geciyor
Ve
Saçıma sensizligin akıda
Düşüyor
Susuyor dudagim.caresizlikle
Bu Derdimin Dermanı Nerdir Acep
Sabırının Ölçüsümüdür Kula Edep
Hüsni Cemalin Solması Ömre İbret
İnsan_I Kemal Vazgecilmeyen Nimet
ömür biter
Gün biter zaman akıp gider
Saatin tiktak seslerini durduramazsın
Yalan yanlışlarla ömür biter
Çocukluk gençlik günlerin hayal olur yakınırsın
Yüzüne kaderin attiğı çiziklerle
Ömür Dediğin ne ki
Ya siyah beyaz veya
Renkli kısa metrajlı bir film
Yâda kısacık bir roman gibi
Ömür dediğin ne ki
Ağacın dalından kopup düşen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!