Mahmut Çiçekdağı Şiirleri - Şair Mahmut ...

İnsan
Haykırıdı sokakta basında
Düşünce konuşma iyi bir yaşam özgürlüğü diye
Konuş özgürce düşün özgürce gez dolaş özgürce
Ne fayda yüreğin özgür olmayınca
Kulağı duymadı dili dönmedi kendi yanlışını

İnsan yaşlanıyor
Yüzler kırışıyor
Saclara aklar düşüyor
Hayaller rüyalar degisiyor
Umutlar başka yarına açılıyor
Yanlızlıklar sokaklara açılıyor

İsmail abi
Ben ne yapacağım şimdi
Yapacak bir şey yok
Bekleyeceksin
Yüreğine közler koyarak
Gözyaşlarımı silmeyerek

İsmini kaç şiire yazdım
Gecenin karanlığında sensizlik le sayıklamışıyla
Özlemini yüreğime akıttım
Nedensiz evin önündeki yaseminler güller solardı
Kuşlar vakitsiz penceremin önüne konar öterdi
Ya o kedi köpekler hiç susmazdı

Ilk basta zordur denize ve sevdigine
Acilmak
Denize küreği attikca
Gonlunde maviligin tonlari acilir
Sevdigine dokusu ve ilk kelime. Yuregini
İsitir

Bu akşam ilk defa ağladım
Penceremin önüne oturup
Sokağı seyre dalarken
Yüreğime bir iklimin soğuk
Esintisi düşerken
Gözyaşlarıma vuran dalların

İçime hep hüzün doluyor
Gözyaşım sana doğru akıyor
Bil ki sabah sensiz doğmuyor
Geçiyor günler seni kanatıyor

Gönlüme azapların batıyor

Yine hüzün doluyum
Yalnızlığın ateşi yandı
Düşlerimde
Mum.ışığın yansimasiyla
Hayallerim söndü
Duvardan düsen kreşlerle

Bir akşamüstü
Ömürden bir rüzgâr esti
Neler geldi ve gitti
Kaç mevsim geldi geçti
Nefeste hayaller umutlar
Yarım kaldı

Sarı sarı yapraklar gibi
Bir gün solacak ömür
Kuş sesleri rüzgâr esintisi
Kesilecek bitecek mevsimler
Nefese karışacak fırtınalı ölüm nağmesi
Renler renkler bir bir kaybolacak