Şimdi çocuk olmak vardı
mavi gökyüzüne bakmak
olmadık şeylere görmek
sabah akşam gülmek
küçük şeylerle mutlu olmak
park bahçelerde sokak aralarında koşmak
Aklımda onca soru işareti birikti
Ömrüme konan cevaplara
Üç nokta koyuyorum
Her gördüğüm cevabın başında sonunda
Bir ünlem
Yaşamıma birçok parantez açıyorum
Koyu bir gecede tutum hayallerimi
Sonra düşlerimdeki sevdamı ıslattım
İçimde çipneler atan ağrılar
Gemleri koparıyordu dudağımdaki kelimelerden
Kasırgalar esercesine güne yankılanıyor
Sevi yorumlar
Sana söyleyecek o kadar çok şeyim var ki
Denizin köpürüp kıyıya vurması gibi
Kelimler kaynıyor yüreğimde sonra
Dudağıma vurunca kayboluyor istemeden
Yutkunuyorum
Ve birden kendimi aynan karşında
Bana bıraktığından söz etmek istiyorum
Çıkarma toplamından sızımdan mutlulugumdan
Özlem hasretlerinden keder Hüzünlerim den
Yalnızlık bölmesinden söz etmek istiyorum
Sensizligin rüyamda hep takılmasından
Kartal gibi uçmak istiyorum gökyüzünde
Gecelerde yıldız olmak istiyorum anne
İçlemişsiniz doğuşta al kırmızıyı göğsüme
Korkmadan dalgalanmak istiyorum anne
Dört bir tarafı çevrilmiş vatanımın ihanetle
Sözün bittiği yer
Geldi
Kondu kursağıma
Ruhuma takılı kalan
Sevda kelimelerin kırıntılarını
Nefesimdeki
Şubatın yirmi birsiydi
Rüyalarım üşümüştü
Seni seviyorum diye
Uyandım
Kapalı kapılarda buz tutmuş
Hayallerimde
Sensizlikte çırpışan cennet kuşu gibi
Dalgalarla çarpışan ala bora olan ayrılık sandalı
Gecelenin aydınlığında sildim gölgelerini
Rüyalarıma sürdüğün bıraktığın sensizliğin kırıntılarını
Hasretinle okyanusların yalnızlarına attım
Bu gece habersiz gel
Sessizce çalma zilleri
Merdivenler ses çıkarmasın
Öyle yorgunum ki
Olmadık dertlerin altında kalmış gibi
Selam vermeden otur karşıma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!