Mahmut Çiçekdağı Şiirleri - Şair Mahmut ...

Çocuklar
Eskiden benim hayallerim vardı
Tomurcuğu açmamış bir gül gibi
Uykuma girmeyen düşlerim vardı
Zamanla onları tükettim
Ve

Çocuklar ölüyor
Açlıkla ve kurşun la
Uykusuz hayaller de
Gülüşüklere karışıyor
Solmuş rüyalar
Tabutlara sığmıyor

Çocukluğumuzda cam bilyeler yuvarlardık
Duvarların üstünde gezerdik
Oyuncaklarımız olmazdı
Kendimize yeni yeni oyunlar bulurduk
Ceplerimize sapan taşları doldururduk
Sapanı tutmaktan avuçlarımız terlerdi

Çocuk bana sorma
Cevaplarını vermek kolay
Değil
İnsan olarak doğduk ama
Farkında değiliz kendimizden
İnsan olmak kolay

Çok yaşayanda az yaşayanda
Katmazsan ömre güzel bir seda
Atma bir kulaç boşa dünyada
Soğuk nefesi aran yaşamda

Zevk öpüşünü estirme tufana

Hani çok seviyordun sensiz olamam derdin
Ne oldu da ansızın gidiverdin
Yüreğime hasretin dikenlerini batırıverdin
Hayalinden bir yıldız gibi kayıverdin
Sensiz batan güneşle gözyaşlarıyla Anılarımı
Gömüverdin

Söylemek istediğim çok şey var aslında
Bazen
Yüreğim okyanus gibi kabarıp kusacak sanıyorum
Dalga dalga dudaklarıma dayanıyor kelimeler
Kurak gibi kalıyor gözlerim
Ama yinede susuyorum

Çok Yalnızım
Hülyalarıma mehtaplar dokunur
Sensizliğin kaldırımları çarparken
Sessiz esiyor nefesime
Hasretin rüzgârları
Yüreğimi sensizliğin kırıklıkları darp ediyor

Anlamsız abuk sabuk
Birseyler yazmak istiyorum
Bir bebegin
Konuşması gibi
Da da da da da da agu ugu
Birseyler dusunmeden

Rüyalarım, kâbuslarım, hayallerim
Anılarım yarınların gündoğumuna merhaba
Deyişi
Ve tabi ki sensizlik dağınık
Dudağımdaki kelimeler kalemimdeki mürekkep
Saçlarım, odam, sokak. Özlemlerim