Sözlerini çevirmişsin hırs çitiyle
Komşuna yüzünü dönmemişsin niye
Çocuk çocuğu bağırmışsın hiddet öfkeyle
Bundan başka dünyada engelli var mı sorarım size
Hak hukuku terazinin gözünü kırmışsın
Sensizliğine akan yağmur damlalarına
Hatıralara esen hoyratlı rüzgârlara
Özlemlerinin yanık zifir karanlığıma
Hayatımın hicranlı hücrelerine sordum
Yarınıma ektiğim hasret topraklarına
Sokak başındayım
Duruyorum, düşünuyorum
Sokak lambalarını, kaldırımları,
En çokta seni
Uçurumun kenarındayım
Aşağı bakıyorum, düşünüyorum
Hayallerde bile yoktur yatak
Hatta bir tutam ateş odun
Yarınlar
Umutlar
Rüyalar ve vesselam
Ceplerinde para
Sokaklar haneler yurekler
sessiz ıssız
Çocuklar oyuncaklar
kimsesiz öksüz
Buyuklerin gozleri ufukta
SON BİR SÖZÜM VAR
Ömrümün en zor günü
Sensizliğin gölgesi üstüme düşürdüğüm
Gözlerin kanarcasına ağladığım
Anıların hasret saatine vurduğum
Hayallerim son yaprağını rüyalarımla soldurduğum
Bugün kelimeler kuşağım da
İsyanlar. Küfürler gözyaşım da
Özlemler .anılar gün batımın da
Sevda çığlıkları kalemin ucunda
Atan kalbimin seslerinden saklamıştım
Çektiğim nefes sıcaklığına sarmıştım
Vazgeçilmezliğin dokunuşuna dolamıştım
Ekmek kırıntısı gibi hayallerime toplamıştım
Yarınlarıma bakan gözlerinin ışıltısında sevmiştim
Sevmiştim seni
Hemde çok sevmiştim seni
Dudagımdaki titreyen nefesimden
Gözlerimin Kevser akışından
Işıltılı bakışından sevmiştim
Sevmiyor seni yuregim
Gozlerimi geri ver artik
Gunden al ozlem dokunlari
Gecelere birakma hasretlerini
Susdurdum sarkilari yakmiyor
Yarinlarimi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!