Beynin dedi ağzın koydu,
İşin gücün dedikodu,
Kim bu diye sordum seni,
Dedi soysuz yoktur kodu…
Ah ne iyi komşularımız vardı,
Hepsi yirmi dört ayardı,
İncitmezdi kimse kimseyi,
Büyükler küçükleri sever,
Küçükler büyüklerini sayardı…
Avuçlarına doğardı sabah güneşi,
Saçlarını okşardı seher yeli,
Dut ağacında şarkıydı serçeler,
Selama dururdu yuvasında kırlangıçlar,
İki katlı kerpiç dam güne gülerdi,
Evde gonca güldü Kej Oğlu Abdulkadir…
Gönül verdim göz açtığım toprağa,
Gönül benim toprak benim kime ne?
Her gün döndüm daldan düşen yaprağa,
Gurbet benim yaprak benim kime ne?
Gitti gençlik hazan oldu bir ömür,
Sarmış dört bir yanı kapkara duman,
Oluk oluk al kan akıyor aman!
Yürekler yanıyor bu nasıl zaman?
Kuduzu zincire hemen vurmalı…
Durma öyle Mahzun mahzun,
Çile çektin uzun uzun,
Tut feleğin yakasından,
Yeter artık paylaş kozun…
Geldim YİBO' ya,
Bazen aç kaldım,
Bazen doydu karnım,
Senin tutumunla yarınım,
Karardı kömürden,
Yıllar çaldın ömürden…
Güneş doğar sini gibi,
Nemrut dağı tepesinde…
Taşlar parlar çini gibi,
Nemrut dağı tepesinde…
Harikadır her bir anıt,
Perde inmiş ama gönül gözüne,
Gör desem de göremezsin güneşi…
Derde girmiş kanmış her kül sözüne,
Dur desem de sen korlarsın ateşi…
Aşk içmezsin sevgi akan pınardan,
Vazgeçmedin çirkeften,
İnan yaktın sen seni…
Burnun çıkmaz keneften,
İnan yaktın sen seni…
Cahil zevzek ukala,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!