Kişinin yüzüne söyle sözünü…
Mert ol da yüz yüze paylaş kozunu,
Elin arkasından konuşma sakın,
Silkelerler bir gün senin tozunu…
“Ahmet Bulut’un Bebeğine”
Aklım sende avucumda kelebek,
Yüreğimdir kulak veren nidana…
Yaşın iki öksüz kaldın can bebek,
Canım yoldaş senin hazin vedana…
Senden uzak yaşarım sende,
Hala havan eser yağız tende…
Takvim yıllar çaldı ömürden,
Günler geçirdim kara kömürden...
Sende gönül sevda dolu bağdı,
Ben Kâhtalıyım!
Yanık bir gazelim!
Bunu iyice yaz bir yere güzelim,
Cehenneme çevrilmiş cennetten ayrıyım…
Ben aha bu yürekten yaralıyım.
Bir yaman sarar özlem ateşi bedenimi,
Mum yatsıya kadar yanar,
Her günün bir yarını var,
Yalan ile örme duvar,
Bak başına düşer taşlar…
Şampiyonsun palavrada,
İnadına çalış kazan,
Çalışandır tarih yazan,
Boş verenin boş gezenin,
Dört mevsimi olur hazan…
Gönül verdin düştün derde,
Sevdiceğin oynar gezer…
Değmez inan nankör ferde,
Sahte sevda canı ezer…
Sabah akşam ettin figan,
Neler çektik mıçı nice dert savdık,
Zalim akbabaydı biz garip avdık,
Onlar kana âşık biz cana tavdık,
İşkencede dağdık zindanda bağdık...
Yok mu ömür bahar diye bir mevsim,
Bir bozulmaz nikâhın var ayazla…
Güz renginde eylül olmuş her resim,
Bir buluşmaz sabahın var beyazla…
Parsellemiş beyler Dünya mülkünü,
Söyle sen bir hiç misin?
Hep kendini översin…
Kör kenefte iç misin?
Her pislikte yaversin…
Annenden sor babanı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!