Leia’dan Şiiri - Mert Kanmaz

önüme bir dosya koydular
iki yüz
bir soyadı
bir ülke
bir tarih
birkaç kalıtsal arıza
ve ne kadar süreceği yazmayan bir ömür
bunlar senin olacak dediler
önce ülkeye baktım
benden önce ölenlerin sayısı
benden sonra doğacaklardan fazlaydı
sınırları vardı
nedenini bilmiyordum
ama uğruna ölmem gerekebilirdi
sonra aileyi gösterdiler
bana benzeyeceklerini söylediler
sanki ben çoktan varmışım gibi
onların yarım bıraktığı ne varsa
bir kısmını taşıyacağımı
korkularının bazılarını
kendi fikrim sanacağımı
bir gün yüzümü aynada değil
onlardan birinde göreceğimi anlattılar
bedene geçtiler
bozulacağını söylediler
önce yavaş
sonra herkesin fark edeceği kadar
birkaç yerinin benden önce karar vereceğini
birkaç yerininse
ben vazgeçsem bile çalışmaya devam edeceğini
ne kadar kalacağımı sordum
belli değil dediler
nasıl biteceğini
o da
neden başlayacağını sordum
ilk kez sustular
dosyayı kapattım
istemiyorum dedim
karşımdaki
bunun bir tercih olmadığını söyledi
o halde neden gösterdiniz dedim
hazırlıklı ol diye
hazırlığın
sonucu değiştirmediği tek yere
beni gönderiyorlardı
kağıdın altında
kabul ediyorum yazıyordu
işaretlemedim
önemsemediler
beni yine de gönderdiler
çıktığımda herkes sevindi
nefes aldığımı görünce
başardığımı sandılar
ilk kez ağladığımda
ciğerlerimin çalıştığını söylediler
oysa ben
baştan beri
hayır diyordum