Bir ses, bir an, belki de sessiz bir çığlık. Ayırt edemiyorum. Sis çökmüş karanlığıma, nefeslerim boynumdaki urgan. Sadrımda anaların feryadı, gözlerimde ki zulmün ateşinde; ağlayan papatyaların, ve filizlenemeyen nice zeytinlerin korkusu. Ey ölüm, vaktin secdesinde, bir damla korkumu mazur gör. Her bir zerrem kurban, mumun ateşe aşkı misali. Gölgeme sarılmışım, bakın nasıl feryat ediyor suskunluğum. Lâ-mekan içinde, lahzaya prangalı mahkum misali. Masumiyetin bedeli: filizlenemeyen nice kurban.
HiçKayıt Tarihi : 13.11.2026 00:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!